Posidonia Seagrass Meadows
Overview
Posidonia oceanica seagrass meadows make up one of the oldest living organisms on earth, having been dated to exceed 10,000 years. Remarkably, more than half of the oxygen we breathe comes from the sea and Posidonia has the capability to produce up to 20 L of oxygen per m2 daily. Next to oxygen production, these marine ecosystems can absorb 35 times more carbon than tropical rainforests and provide a safe shelter to over 1,000 species of marine animals and 300 species of marine plants, being a real hotspot for biodiversity.
The rate of destruction of Posidonia seagrass meadows is alarming. According to official data, at least 34% of the Posidonia seagrass meadows in the Mediterranean have already disappeared in the last 50 years. The continued destruction of the meadows not only places the health and productivity of our seas at risk, but also the survival and economic stability of millions of people around the Mediterranean, who depend on fisheries, tourism, and marine resources for their livelihoods. The destruction also deprives us of the valuable services that these important ecosystems provide to mitigating the effects of climate change.
The conservation of the endemic Posidonia oceanica seagrass meadows is a key focus for Archipelagos Institute. Archipelagos’ research focuses on the creation of detailed maps depicting the exact location of the meadows, the assessment of their biodiversity, the impacts caused by human activities (e.g. anchor damage), the quantification of the potential carbon storage by seagrass meadows, and the assessment of the meadows as a potential “sink” for microplastics. Next to Archipelagos’ research in seagrass meadows, we aim to develop practical solutions to reverse the habitat destruction by replanting seagrass in our seagrass gardens.
As the destruction of seagrass meadows continues to increase, primarily due to anthropogenic factors such as uncontrolled anchorage of recreational boats, illegal fishing (outside fishing zones) with towed fishing gear (trawlers, seiners), intensive aquaculture practices and many more, it is pressing now more than ever to implement effective conservation measures.
Archipelagos aims to contribute to effective conservation measures by bridging important knowledge gaps related to these essential habitats and by promoting both current and future conservation. Currently, Archipelagos works to develop tangible solutions, such as the design and piloting of sustainable mooring systems, as a solution to address the extensive damage caused by the uncontrolled anchorage of recreational boats, which every summer results in the destruction of hundreds of square meters of seagrass meadows every day.
Archipelagos’ conservation efforts are carried out in close cooperation with local communities, where the exchange and gathering of Local Ecological Knowledge from the local fishing communities is an invaluable aspect of this work.
Partners
By combining multidisciplinary research in cooperation with local communities, Archipelagos aims to halt ongoing destruction and protect seagrass meadows.
Research & Conservation
Seagrass meadows are increasingly being destroyed due to anthropogenic activities such as uncontrolled anchoring of recreational boats, illegal fishing using towed fishing gear (trawlers, seiners) and intensive aquaculture practices. These fragile habitats are also at risk due to the effects of climate change.
As an active solution directed towards positive change, the Archipelagos Institute has developed a project dedicated to the regeneration of the degraded meadows. The aim of this project is to restore patchy Posidonia oceanica meadows in the Mediterranean by replanting naturally detached seagrass shoots in areas where coverage has declined.
It is as urgent as ever to start implementing practical solutions to help reverse the loss of the habitats. With this aim in mind seagrass planting has been carried out by Archipelagos since 2018. In collaboration with scientists from the University of Essex, UK, after years of experimental replanting, Archipelagos has developed innovative underwater replanting methodologies using both seagrass fragments, as well as seeds. This is based on low-cost and high-yield practices, through which extensive planting can be implemented using natural and biodegradable materials.
Archipelagos aims to spread this methodology developed to encourage planting of Posidonia meadows in other parts of the Aegean and Mediterranean, thus making a significant contribution to reversing the destruction of these underwater forests.
Seagrass meadows are one of the major coastal ecosystems contributing to ‘Blue Carbon’ storage, alongside mangroves and tidal marshes. According to scientific literature, seagrass meadows and other equivalent coastal habitats capture 35 times more carbon than rainforests. Every square meter of a healthy seagrass meadow produces 20 lt of oxygen daily for the seas and the atmosphere. But what are the specific figures for Posidonia seagrass in the Aegean Sea? Understanding the capacity of seagrass to store carbon is critical to future research as a possible solution to mitigate global climate change.
Archipelagos Institute in collaboration with expert scientists from the Biology Departments of the University of Essex and University of Portsmouth, UK carry out joint research aiming to quantify the capacity by which Posidonia seagrass meadows in the Aegean can sequester (i.e. capture) carbon. It examines how the seagrass meadows of different depths, densities, and other factors play a role in the sequestration of blue carbon. With the usage of specialized loggers, research so far has demonstrated that not all seagrass habitats are equal. If seagrass meadows are to play a role in mitigating CO2 emissions, variability in primary productivity within seagrass meadows needs to be accounted for to produce comprehensive autochthonous carbon sequestration estimates. By assessing the productivity of Posidonia meadows in the Aegean, we can estimate the extent to which these seagrass beds contribute to this valuable ecosystem service. Further, we can estimate the contribution to global warming in case carbon storage loses efficiency.
A key prerequisite for effectively managing and conserving the seagrass meadows is creating accurate maps which are essential for legislation enforcement. Given the poor quality of the official seagrass maps provided by the national authorities, it has become a priority for Archipelagos to generate detailed maps depicting the exact location of these protected habitats in as many marine regions as possible.
In deeper waters, mapping is carried out via Archipelagos’ research vessel, the Aegean Explorer, using the multibeam sonar, a biomass scanner and several ROV systems. The multibeam provides information about the seafloor morphology, while the biomass scanner reveals the presence of benthic habitats and fish stocks. These advanced technologies offer valuable insight into the presence of seagrass habitats, resulting in high-resolution distribution maps.
For shallower waters, Archipelagos has developed a novel methodology collecting data with the use of kayaks that are equipped with sonar. In this way we map the presence of seagrass along predefined transects, while in combination with data collected from drones and satellite, the data collected by kayaks is used to create detailed habitat maps that depict the distribution of Posidonia meadows using Geographic Information Systems.
According to official data over 34% of the seagrass meadows in the Mediterranean have already been destroyed and even this is probably an underestimation of the true extent of the ongoing destruction. Due to their particularly slow growth rate (≅ 6cm / year) in combination with human impacts and the effects of climate change, when a Posidonia meadow is destroyed, it will take centuries to grow again. Therefore the efficient protection of those seagrass meadows that are still surviving is of utmost importance.
Through targeted research projects, Archipelagos works to quantify the extent of the key factors of threat which include: uncontrolled anchorage, destructive fishing practices as well as intensive aquaculture. This research is essential in order to promote the enforcement of the existing national, EU and international legislation that is in place for the protection of seagrass meadows but is currently not being enforced.
In Archipelagos we also work to develop tangible solutions and promote their protection, such as the design and piloting of sustainable mooring systems, as a solution to address the extensive damage caused by the uncontrolled anchorage of recreational boats, which every summer season results in the destruction of hundreds of square meters of seagrass meadows every day.
The Local Ecological Knowledge (LEK) of fishing communities in relation to environmental and ecological processes of their area is an invaluable source of information and data for Archipelagos’ researchers. This exchange of knowledge is made possible based on the relationship of mutual trust and cooperation with the local communities that Archipelagos has been developing for over two decades.
For decades, Local Ecological Knowledge was ignored by the scientific community. Only recently the applicability of LEK data for mapping marine benthic habitats has become increasingly popular among scientists and environmental managers around the world. Unfortunately, there is limited information about which factors affect the quality of LEK as protocols for recording empirical data are yet to receive widespread use.
Archipelagos research uses artisanal fishers’ LEK to map the distribution of Posidonia seagrass meadows in select Greek islands, while also developing research protocols that determine the quality of the LEK data through a comparison with remote sensing-based and other seagrass distribution data collected during the research surveys. This research also aims to provide a better understanding of which factors improve the quality of artisanal fishers’ LEK. Our research has shown that fishers’ LEK habitat maps can present a very high accuracy exceeding 90%, while the level of fishing experience is a direct indicator of the quality of empirical data.
Archipelagos uses LEK to gather data and information for many species, habitats and anthropogenic activities. By joining forces we can help to bridge gaps between local stakeholders and scientists, by building community trust through nurturing an environment of collaboration towards the sustainable use of the ecosystem.
Posidonia seagrass meadows act as ecosystem architects, creating a habitat of fundamental importance which also acts as a shelter, nursery and feeding ground for over 1,300 species. Understanding the status of Posidonia meadows helps the Archipelagos Institute establish conservation strategies, inform the national stakeholders of the environmental status and prevent the degradation of this crucial ecosystem.
Ιn various regions of the eastern Aegean Sea, Archipelagos researchers are undertaking studies on Posidonia meadow health and collect data following the Seagrass Watch protocol, as well as by assessing epiphyte cover and its relation with native and non-native seagrass species. We assess the health status of seagrass meadows by looking at various parameters: meadow patchiness, percentage cover of the seafloor, number of shoots, blade length, epiphyte cover of each leaf. Other environmental parameters such as the fish and invertebrate biodiversity around the meadow, the presence of non-native seagrass species and the levels of the various types of anthropogenic stressors are also important parts of our research.
Environmental DNA (eDNA) is becoming a popular tool for assessing total biodiversity as well as monitoring certain species in aquatic ecosystems. It uses traces of DNA left behind by species such as skin cells, mucus or other excretions to confirm their presence in certain locations, thus saving surveying effort and preventing misidentifications of similar-looking species. As hundreds of species may live sheltered within P. oceanica canopies, frequently visual census transects are not adequate to monitor their presence, therefore, eDNA could be the future of monitoring such cryptic or hidden species.
Archipelagos Institute, in collaboration with the University of the West of England (UWE), has been working on developing this tool, initially focusing on macroinvertebrate species. However, with eDNA being such a new method, there is still very little known about how environmental factors influence the dispersal of eDNA, therefore, a large section of the work carried out by Archipelagos and UWE has been working on improving our understanding of this interaction, using as a case study species that live fixed to the seafloor.
The accumulation and biomagnification of plastic debris and microplastic pollutants is a dire global problem affecting nearly every marine ecosystem. The characteristic of seagrass meadows to attenuate the flow of water and waves, causes sedimentation of floating particles at higher rates compared to unvegetated areas as well as an increase in microplastic deposition within these canopies. Because of this, seagrass meadows have recently been recognized to have the potential to act as an important sink for microplastic pollution.
Archipelagos Institute, Plymouth Marine Laboratory and the University of East Anglia are working together to investigate this theory by collecting seagrass blades and sediments from within the Posidonia seagrass meadows and extracting the microplastics to assess if there is an increase when compared to bare sand and other nearby marine habitats. Should our theory prove that more microplastics are found within the seagrass beds, it will highlight an important and, until now, overlooked microplastic sink, which could be causing serious impacts on the species which live within seagrass meadows.
Research & Conservation
Seagrass meadows are destroyed at an alarming rate due to the effect of climate change and anthropogenic activities such as, uncontrolled anchoring of recreational boats, illegal fishing using towed fishing gear (trawlers, seiners), and intensive aquaculture practices. Therefore, it is urgent to start implementing practical solutions to help reverse
As an active solution directed towards positive change, the Archipelagos Institute has developed a project dedicated to the regeneration of the degraded meadows. The aim of this project is to restore patchy Posidonia oceanica meadows in the Mediterranean by replanting naturally detached seagrass shoots in areas where coverage has declined.
Seagrass planting has been carried out by Archipelagos since 2018. In collaboration with expert scientists, Archipelagos has developed innovative underwater replanting methodologies using both seagrass fragments as well as seeds. This is based on low-cost and high-yield practices, through which extensive planting can be implemented using natural and biodegradable materials.
Archipelagos aims to make a significant contribution to reversing the destruction of seagrass meadows by spreading this methodology to encourage planting of Posidonia meadows in other parts of the Aegean and Mediterranean Sea.
Seagrass meadows are one of the major coastal ecosystems contributing to carbon storage or so called “Blue Carbon”, alongside mangroves and tidal marshes. According to scientific literature, seagrass meadows and other equivalent coastal habitats capture 35 times more carbon than tropical rainforests. But what are the specific figures for Posidonia oceanica seagrass in the Aegean Sea? Understanding the capacity of seagrass to store carbon is critical to future research as a possible solution to mitigate global climate change.
In collaboration with expert scientists the Archipelagos Institute carried out joint research quantifying the carbon sequestration (i.e. capturing) capacity of seagrass meadows in the Aegean Sea.
Using specialized oxygen loggers and in-situ measurements of seagrass productivity, the research assesses how much carbon is captured through photosynthesis and stored by Posidonia oceanica meadows. The results demonstrate that the productivity and carbon sequestration potential of seagrass habitats varies significantly depending on factors such as meadow density, depth, and environmental conditions. This research highlighted that not all seagrass habitats contribute equally to blue carbon storage, emphasizing the importance of detailed local assessments when estimating the role of seagrass ecosystems in climate regulation.
Beyond the carbon captured through plant productivity, a large proportion of blue carbon in seagrass ecosystems is stored in the underlying sediment layer. These sediments accumulate organic material from seagrass leaves, roots, rhizomes, and other marine sources over centuries or even millenia, forming long-term carbon “sinks”. Studies in Posidonia oceanica meadows have shown that significant quantities of organic carbon can be stored in the first meter of sediment beneath the seagrass canopy, highlighting the critical role of these ecosystems as long-term carbon “sinks”.
Building on this research, Archipelagos is now expanding its work to investigate the carbon stored within the sediments of seagrass meadows in the Aegean Sea. By collecting and analysing sediment cores beneath Posidonia oceanica habitats, researchers aim to quantify how much carbon has accumulated over time and better understand the long-term carbon storage potential of these ecosystems. This research will contribute to improving blue carbon estimates for the eastern Mediterranean and further highlight the importance of protecting seagrass meadows as natural climate solutions.
A key prerequisite for effectively enforcing legislation, managing and protecting seagrass meadows is creating accurate maps. Given the poor quality of the official seagrass maps provided by the national authorities, it has become a priority for Archipelagos to generate detailed maps depicting the exact location of these protected habitats in as many regions as possible.
In deeper waters, mapping is carried out via Archipelagos’ research vessel, the Aegean Explorer, using the multibeam sonar, a biomass scanner, and several ROV systems. The multibeam provides information about the seafloor morphology, while the biomass scanner reveals the presence of benthic habitats and fish stocks. These advanced technologies offer valuable insight into the presence of seagrass habitats, resulting in high-resolution distribution maps.
For shallower waters, Archipelagos developed a novel methodology collecting data with the use of kayaks that are equipped with sonar. With the sonar we map the presence of seagrass along predefined transects. With this data, in combination with data collected from drones and satellites, we create detailed habitat maps that depict the distribution of Posidinia meadows using Geographic Information Systems (GIS).
According to official data, over 34% of the seagrass meadows in the Mediterranean have already been destroyed and even this is probably an underestimation of the true extent of the ongoing destruction. Due to their extremely slow growth rate (approximately 6cm per year), combined with increasing human impacts and the effects of climate change, once a Posidonia meadow is destroyed, it will take centuries to grow again. Protecting the remaining seagrass meadows is therefore of critical importance.
Through targeted research projects, Archipelagos works to assess the main threats to these habitats, including uncontrolled anchorage, destructive fishing practices, and intensive aquaculture. This research is essential in order to promote the enforcement of the existing national, EU and international legislation that is in place for the protection of seagrass meadows but is currently not being enforced.
At Archipelagos, we also work to develop tangible solutions and promote their protection, such as the design and piloting of sustainable mooring systems, as a solution to address the extensive damage caused by the uncontrolled anchorage of recreational boats. Every summer season uncontrolled anchoring results in the destruction of hundreds of square meters of seagrass meadows every day, damage that can take centuries to reverse.
The Local Ecological Knowledge (LEK) of fishing communities in relation to environmental and ecological processes is an invaluable source of information and data for Archipelagos’ researchers. This exchange of knowledge is based on the relationship of mutual trust and cooperation with the local communities that Archipelagos has been developing for over two decades.
Archipelagos’ research uses artisanal fishers’ LEK to map the distribution of Posidonia seagrass meadows, while also developing research protocols that determine the quality of the LEK data through a comparison with remote sensing-based and seagrass distribution data collected during the research surveys. This research aims to understand which factors improve the quality of artisanal fishers’ LEK. Our research has shown that fishers’ LEK habitat maps can present a high accuracy exceeding 90%, while the level of fishing experience is a direct indicator of the quality of empirical data.
Archipelagos actively incorporates LEK to gather valuable information on many species, habitats, and anthropogenic activities. By collaborating closely with local stakeholders, we help bridge the gap between communities and scientists, building trust and promoting collective action toward sustainable use and protection of marine resources.
Posidonia seagrass meadows act as ecosystem architects, creating a habitat of fundamental importance which also acts as a shelter, nursery and feeding ground for over 1,300 species. Understanding the status of Posidonia meadows helps the Archipelagos Institute establish conservation strategies, inform the national stakeholders of the environmental status, and prevent the degradation of this crucial ecosystem.
Ιn various regions of the eastern Aegean Sea, Archipelagos’ researchers are undertaking studies on Posidonia meadow health and collect data following the Seagrass Watch protocol, as well as by assessing epiphyte cover and its relation with native and non-native seagrass species. We assess the health status of seagrass meadows by looking at various parameters: meadow patchiness, percentage cover of the seafloor, number of shoots, blade length, epiphyte cover of each leaf. Other environmental parameters such as the fish and invertebrate biodiversity around the meadow, the presence of non-native seagrass species, and the levels of the various types of anthropogenic stressors are also important parts of our research.
Environmental DNA (eDNA) is becoming a popular tool for assessing total biodiversity as well as monitoring certain species in aquatic ecosystems. It uses traces of DNA left behind by species such as skin cells, mucus or other excretions to confirm their presence in certain locations, thus saving surveying effort and preventing misidentifications of similar-looking species. As hundreds of species may live sheltered within Posionia oceanica meadows, frequently visual census transects are not adequate to monitor their presence. Therefore, eDNA could be the future of monitoring such cryptic or hidden species.
Archipelagos Institute, in collaboration with international experts has been working on developing this tool, initially focusing on macroinvertebrate species. However, with eDNA being such a new method, there is still very little known about how environmental factors influence the dispersal of eDNA. Thus, a large section of the work has focused on improving our understanding of this interaction, using as a case study species that live fixed to the seafloor.
The accumulation and biomagnification of plastic debris and microplastic pollutants is a dire global problem affecting nearly every marine ecosystem. The characteristic of seagrass meadows to attenuate the flow of water and waves, causes sedimentation of floating particles at higher rates compared to unvegetated areas. The theory is that this characteristic could potentially increase microplastic deposition within these meadows. Because of this, seagrass meadows have recently been recognized to have the potential to act as an important sink for microplastic pollution.
Archipelagos Institute and its scientific partners are working together to investigate this theory by collecting seagrass blades and sediments from within the Posidonia seagrass meadows and extracting the microplastics to assess if there is an increase when compared to bare sand and other nearby marine habitats. Should our theory prove that more microplastics are found within the seagrass beds, it will highlight an important and, until now, overlooked microplastic sink, which could be causing serious impacts on the species which live within seagrass meadows.
Latest News
Scientific Publications
Tracing localised nutrient loading to Posidonia oceanica epiphyte community assemblages in the eastern Aegean Sea
Naccarato, G.L., Cierjacks, A., Malcolm-McKay, A., Morán García, M., Macrina, L., Miliou, A. (2025). Tracing localised nutrient loading to Posidonia oceanica epiphyte community assemblages in the eastern Aegean Sea. Marine Pollution Bulletin, 222, 118738.
Using Photogrammetry to Assess Shallow-Water Seagrass Meadows: A Case study from the Aegean Sea
Romani, L., Giacomello, S., Miliou, A., Macrina, L. (2025). Using photogrammetry to assess shallow-water seagrass meadows: a case study from the Aegean Sea. 2025 IEEE International Workshop on Metrology for the Sea; Learning to Measure Sea Health Parameters (MetroSea), Genova, Italy, 379-383.
Is sparse local ecological knowledge accurate enough for policy? A seagrass mapping case study from five Greek islands in the Eastern Aegean Sea
Alexopoulos, K., Grandjean, T.J., Miliou, A., Tsimpidis, T., McQuatters, A. (2025). Gollop Ocean & Coastal Management 267, 107627.
Confirmation of a Mass Mortality Event within a Pinna nobilis population between 2018 and 2019 in the eastern Aegean Sea, Greece
Tatton, B., LaFrance, E., Smith, D., Ward, E., Miliou, A. Confirmation of a Mass Mortality Event within a Pinna nobilis population between 2018 and 2019 in the eastern Aegean Sea, Greece. 42nd CIESM Congress 2019. Background: Pinna nobilis (L.
Archipelagos - Institute of Marine Conservation
Archipelagos is a field-based Greek NGO with nearly three decades of year-round marine research and conservation. We are committed to defending marine biodiversity from increasing human threats through science and community-driven action.
🦈 Μία σπάνια καταγραφή Ρινόβατου (Glaucostegus cemiculus), ενός από τα πλέον απειλούμενα ελασμοβράγχια της Μεσογείου, στα νερά του ανατολικού Αιγαίου.
Η ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος πραγματοποιεί καθημερινά, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, έρευνες και καταγραφές στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Μέσα σε τρεις δεκαετίες συνεχούς παρουσίας και έρευνας στη θάλασσα, είναι η πρώτη φορά που καταγράφουμε ρινόβατο.
Οι ρινόβατοι είναι εντελώς ακίνδυνοι για τον άνθρωπο, όμως οι ίδιοι αντιμετωπίζουν σοβαρές απειλές εξαιτίας του ανθρώπου.
Μία από τις σημαντικότερες είναι η παρεμπίπτουσα αλιεία, όταν δηλαδή παγιδεύονται κατά λάθος σε αλιευτικά εργαλεία.
Οι πληθυσμοί και των δύο ειδών ρινόβατου στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν παρουσιάσει σημαντική μείωση, ενώ σύμφωνα με την IUCN, εκτιμάται πιθανή περαιτέρω μείωσή τους κατά 50% μέσα στα επόμενα 15–20 χρόνια.
🌊 Συναντήσεις σαν αυτή μας θυμίζουν πόσο σημαντική, αλλά και πόσο ευάλωτη, είναι η σπάνια βιοποικιλότητα που εξακολουθούν να φιλοξενούν τα νερά του Αιγαίου.
Η καταγραφή και προστασία αυτής της μοναδικής θαλάσσιας ζωής αποτελεί βασική προτεραιότητα της συνεχούς έρευνας και δράσης του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος.
><(((°> ><(((°> <°)))>< ~ ~ ~
🦈 A rare sighting of a Blackchin Guitarfish (Glaucostegus cemiculus), one of the most threatened elasmobranchs in the Mediterranean, in the waters of the eastern Aegean Sea.
The research team of the Archipelagos Institute carries out daily surveys and monitoring of the shallow and deeper marine ecosystems throughout the year. In 3 decades of continuous presence and research at sea, this is the first time we have recorded a guitarfish.
Guitarfish are completely harmless to humans, yet they themselves face serious threats as a result of human activity. One of the most significant is bycatch, when they are accidentally caught in fishing gear.
Populations of both guitarfish species in the Eastern Mediterranean have declined significantly, while according to the IUCN, a further decline of 50% is considered possible over the next 15–20 years.
🌊 Encounters like this remind us just how important, but also how vulnerable, the rare biodiversity that still survives in the waters of the Aegean is.
Documenting and protecting this unique marine life is a key priority of the Archipelagos Institute’s continuous research and conservation work. ... See MoreSee Less
0 CommentsComment on Facebook
Για χιλιάδες χρόνια το Αιγαίο αποτελούσε θάλασσα επικοινωνίας, πολιτισμού και ζωής. Σήμερα, όμως, οι θάλασσές του ανταλλάσσουν κυρίως σκουπίδια, πλαστικά και τις συνέπειες της ανθρώπινης αδιαφορίας.
Μια εφ' όλης της ύλης συζήτηση του Θοδωρή Τσιμπίδη με την Ελένη Ξενάκη της POPAGANDA για τις ελληνικές θάλασσες, τα νησιά και τις περιβαλλοντικές προκλήσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.
Διαβάστε τη συνέντευξη παρακάτω: ... See MoreSee Less
Ο Θοδωρής Τσιμπίδης μιλά για το Αιγαίο - POPAGANDA
m.popaganda.gr
Μια συζήτηση με τον Διευθυντή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» για το Αιγαίο και τα νησιά7 CommentsComment on Facebook
Οι κήποι του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος – Καλλιεργώντας τη διατροφική μας αυτάρκεια
Παρά τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρυθμό της έρευνας και της καθημερινής μας δράσης για την προστασία των θαλασσών και των νησιών, στο Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος θεωρούμε αυτονόητο ότι οφείλουμε να διασφαλίζουμε, όσο αυτό είναι εφικτό, τη διατροφική μας αυτάρκεια. Για χιλιάδες χρόνια, αυτή η πρακτική αποτελούσε βασικό τρόπο ζωής και επιβίωσης για τους κατοίκους των νησιών, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, μιας χώρας που διαθέτει εξαιρετικές κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια της γης.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, ακόμη και στα χωριά βλέπουμε όλο και λιγότερους ανθρώπους να καλλιεργούν τη γη τους. Μαζί με την εγκατάλειψη της καλλιέργειας χάνεται σταδιακά μια πολύτιμη γνώση που μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά, καθώς και η ίδια η νοοτροπία της διατροφικής αυτάρκειας. Στις μέρες μας αυτό είναι πιο σημαντικό από ποτέ, καθώς τα κηπευτικά δεν είναι μόνο ολοένα και ακριβότερα, αλλά πολλά ενδέχεται να είναι επικίνδυνα λόγω της αλόγιστης χρήσης τοξικών φυτοφαρμάκων.
Είναι απολύτως κατανοητό ότι πολλοί άνθρωποι στις πόλεις δεν έχουν πρόσβαση σε γη ούτε τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τη δική τους τροφή. Αυτό όμως που προβληματίζει είναι ότι σε μεγάλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου η εύφορη γη παραμένει ολοένα και περισσότερο ακαλλιέργητη
Η γη, όταν τη φροντίζουμε, μας ανταμείβει πλουσιοπάροχα, όπως κάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα να μην είναι η έλλειψη γης, αλλά η νοοτροπία της μοιρολατρίας και η απομάκρυνσή μας από μια γνώση που επί αιώνες αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της ζωής, ιδίως στα νησιά.
🌿🍅🥒🥕🌽
The Gardens of Archipelagos: Cultivating Food Self-Sufficiency
Despite the highly demanding workload of our research and daily efforts to protect the marine environment, at the Archipelagos Institute we believe it is essential to maintain, as much as possible, our own food self-sufficiency. For thousands of years, cultivating the land was central to the survival and way of life of the inhabitants of the Greek islands, and of communities throughout Greece - a country blessed with exceptionally favourable conditions for agriculture.
In recent years, however, we have seen fewer and fewer people cultivating the land, even in rural villages. Along with the decline of traditional cultivation, we are gradually losing valuable knowledge that has been passed down through generations, as well as the very mindset of food self-sufficiency. Today, preserving this knowledge is more important than ever. Fresh vegetables are not only becoming increasingly expensive, but many may also be unsafe due to the excessive use of toxic pesticides.
It is, of course, understandable that many people living in cities have no access to land or the opportunity to grow their own food. What is concerning, however, is that across much of rural Greece, fertile land is increasingly being left uncultivated.
When we care for it, the land continues to reward us generously, just as it has for thousands of years. Perhaps the greatest challenge today is not the lack of land, but a growing sense of fatalism and the gradual loss of the knowledge and mindset of self-sufficiency that sustained island communities for centuries. ... See MoreSee Less
23 CommentsComment on Facebook
📰 «Η μαύρη αγορά του κόκκινου κοραλλιού απειλεί το Αιγαίο»
✍️ Ρεπορτάζ: Στέλιος Βογιατζάκης
Το πολύτιμο κόκκινο κοράλλι της Μεσογείου τροφοδοτεί μια νόμιμη παγκόσμια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, αλλά και μια πολύ μεγαλύτερη μαύρη αγορά, το πραγματικό μέγεθος της οποίας παραμένει άγνωστο. Σε αυτή την αγορά είχαν πρόσβαση οι Ιταλοί που συνελήφθησαν με κόκκινα κοράλλια αξίας περίπου 800.000 ευρώ, τα οποία αλίευσαν από τον βυθό στα ανοιχτά της Σκοπέλου.
«Πολλά τουριστικά σκάφη κινούνται ανεξέλεγκτα»
Η Αναστασία Μήλιου, διευθύντρια Ερευνας στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», λέει στην «Κ» ότι το κόκκινο κοράλλι έχει μια επίσημη παγκόσμια αγορά της τάξης των 230 εκατ. δολαρίων τον χρόνο και σημειώνει πως είναι σχεδόν αδύνατο να εξακριβωθεί αν γίνεται και ποια είναι η έκταση της παράνομης αλιείας κόκκινων κοραλλιών στο Αιγαίο. Ενας από τους βασικότερους λόγους, όπως εξηγεί, είναι η έλλειψη συστηματικής χαρτογράφησης των κοραλλιών στις ελληνικές θάλασσες. Ενας άλλος είναι η απουσία ελέγχων, κάτι που μπορεί να υποδεικνύει ότι με τη σύλληψη των Ιταλών μπορεί να είδαμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. «Αυτή την περίοδο υπολογίζεται ότι στις ελληνικές θάλασσες βρίσκονται 50.000 τουριστικά σκάφη. Πολλά από τα σκάφη αυτά κινούνται ανεξέλεγκτα και σε προστατευόμενες περιοχές. Δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου για να αποτρέπει την παράνομη και καταστροφική αλιεία και την καταλήστευση των θαλασσών». Η κ. Μήλιου λέει ότι το περιστατικό με τη σύλληψη των Ιταλών πρέπει να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την έκταση του φαινομένου και τονίζει ότι το κόκκινο κοράλλι είναι είδος που κινδυνεύει και η αλιεία του θα πρέπει να απαγορευθεί.
Διαβάστε το άρθρο παρακάτω: ... See MoreSee Less
Η μαύρη αγορά του κόκκινου κοραλλιού απειλεί το Αιγαίο
www.kathimerini.gr
Από τα βάθη του Αιγαίου έως τα εργαστήρια κοσμημάτων στη Νάπολη και τη Σικελία εκτείνεται η διαδρομή του πολύ...5 CommentsComment on Facebook
Οκτώ χρόνια εγκλωβισμού. Οκτώ χρόνια κακοποίησης. Πόσο ακόμη θα το ανεχόμαστε;
Από το κρύο του χειμώνα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού και ξανά από την αφόρητη ζέστη στο κρύο. Εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δύο θαλάσσιοι λέοντες παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μία μικρή τσιμεντένια δεξαμενή στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, καταδικασμένοι να κολυμπούν μονότονα κάνοντας περίπου 240 κύκλους την ώρα, κοιτάζοντας εναγωνίως προς το σημείο που τους δίνεται η τροφή, χωρίς καμία δυνατότητα να εκδηλώσουν τις φυσικές τους συμπεριφορές.
Αν αυτό δεν αποτελεί κακοποίηση ζώων, τότε τι ακριβώς θεωρούμε σήμερα κακοποίηση;
Όλες οι συζητήσεις περί ευζωίας των ζώων, οι νομοθεσίες, οι εξαγγελίες και οι δημόσιες τοποθετήσεις χάνουν κάθε αξιοπιστία όταν επιτρέπεται να συνεχίζεται μία τόσο προφανής μορφή βασανισμού, μπροστά στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, μαθητών και παιδιών.
Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές, που εδώ και χρόνια ανέχονται και ουσιαστικά νομιμοποιούν αυτή την κατάσταση. Βαραίνει και όλους εμάς. Ένας ζωολογικός κήπος δεν μπορεί να λειτουργεί και να ευημερεί χωρίς την οικονομική στήριξη των επισκεπτών του. Κάθε εισιτήριο που κόβεται αποτελεί μία ακόμη επιβράβευση αυτής της πρακτικής.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους θαλάσσιους λέοντες ή τα δελφίνια. Αφορά τα μεταναστευτικά πουλιά, τα τροπικά θηλαστικά, τους πιγκουίνους και κάθε άλλο ζώο που παραμένει εγκλωβισμένο σε έναν χώρο αποκλεισμού και εμπορικής εκμετάλλευσης, με μοναδικό σκοπό το οικονομικό κέρδος.
Ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε σοβαρά: θέλουμε πραγματικά να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Ή θα απαιτήσουμε, επιτέλους, η προστασία και η ευζωία των ζώων να πάψουν να αποτελούν ένα επικοινωνιακό προσωπείο και να γίνουν πράξη;
Η ανοχή μας δεν είναι ουδέτερη. Είναι αυτή που επιτρέπει αυτή την πραγματικότητα να συνεχίζεται εδώ και οκτώ χρόνια. Και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μία ημέρα εγκλωβισμού, εκμετάλλευσης και κακοποίησης ζώων, στον βωμό του κέρδους.
-------------------
Eight years of confinement. Eight years of abuse. How much longer are we going to put up with this?
🦭From the cold of winter to the unbearable heat of summer, and then back again from the unbearable heat to the cold. For eight full years now, two sea lions have remained confined to a small concrete tank at the Attica Zoological Park, condemned to swim monotonously, making about 240 laps per hour, staring intently at the spot where they are fed, with no opportunity to express their natural behaviors.
❓If this isn't animal abuse, then what exactly do we consider abuse today?
All the discussions about animal welfare, the laws, the announcements, and the public statements lose all credibility when such an obvious form of cruelty is allowed to continue, right before the eyes of thousands of visitors, students, and children.
🎟️The responsibility does not lie solely with the government and the relevant authorities, which for years have tolerated and effectively legitimized this situation. It also lies with all of us. A zoo cannot operate and thrive without the financial support of its visitors. Every ticket sold is yet another endorsement of this practice.
🚨The issue isn't just about sea lions or dolphins. It concerns migratory birds, tropical mammals, penguins, and every other animal that remains trapped in a space of confinement and commercial exploitation, with the sole purpose of financial gain.
🤔It’s time to ask ourselves seriously: Do we really want to continue tolerating this situation? Or will we finally demand that animal protection and welfare stop being just a public relations facade and become a reality?
‼️Our tolerance is not neutral. It is what has allowed this reality to continue for the past eight years. And every day that passes is another day of confinement, exploitation, and abuse of animals, all in the name of profit. ... See MoreSee Less
Call Now
32 CommentsComment on Facebook
📰 «Οργώνουν τον δικό μας βυθό» – Καθημερινή της Κυριακής
Οι τουρκικές μηχανότρατες «σαρώνουν» το Ανατολικό Αιγαίο, με ορμητήριο τα διεθνή ύδατα. Η επιτήρηση από το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος», η αντίδραση των Ελλήνων ψαράδων και η απάντηση του Λιμενικού
έσα Ιουλίου, το σκάφος «Τρίτων» του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» έπλεε σε ερευνητική αποστολή στο Αιγαίο, όταν το πλήρωμά του βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα εκτεταμένης, παράνομης αλιευτικής δραστηριότητας. Σε μια στενή περιοχή διεθνών υδάτων εντόπισαν τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες. Τις επόμενες ημέρες τα αλιευτικά θα χρησιμοποιούσαν αυτό το σημείο ως αφετηρία για να εισέλθουν και σε ελληνικά χωρικά ύδατα και να ψαρέψουν με τα συρόμενα εργαλεία τους μεταξύ Αγαθονησίου, Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, παρά τις απαγορεύσεις. Τι κι αν είχαν γίνει αντιληπτοί. Οπως καταγγέλλεται, όργωναν τον βυθό επί ημέρες, απτόητοι.
«Οι μηχανότρατες σέρνουν στον πυθμένα έναν μεγάλο σάκο. Παραμένει ανοιχτός και στηρίζεται από δύο μεταλλικές πόρτες που σαν μπουλντόζες ισοπεδώνουν τον βυθό», λέει στην «Κ» η Αναστασία Μήλιου, υδροβιολόγος και διευθύντρια Ερευνας στο «Αρχιπέλαγος». «Εχουν σχεδιαστεί για να ψαρεύουν σε λασπότοπους, αλλά σε ευάλωτα οικοσυστήματα η ζημιά που προκαλούν είναι τεράστια και μη αναστρέψιμη».
Πενήντα «στίγματα»
Η χρονική συγκυρία της εμφάνισης των τουρκικών αλιευτικών κρίνεται ιδιαίτερα επιζήμια για τα οικοσυστήματα στις ελληνικές θάλασσες. Αυτή την περίοδο απαγορεύεται η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ώστε να δοθεί στα ήδη περιορισμένα ιχθυαποθέματα μια ελπίδα ανάκαμψης. Από τις 16 Ιουλίου και έπειτα, όμως, το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε περισσότερα από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών μηχανοτρατών μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Αγαθονησίου. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, μόνο έξι εξ αυτών των σημείων βρίσκονταν μέσα ή στα όρια της περιοχής των διεθνών υδάτων.
«Ξεκινάει το πρώτο σκάφος, δεν το ενοχλεί κανείς και μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι. Καταστρέφουν εν γνώσει τους. Μια περιοχή που θα έπρεπε να έχει την ευκαιρία πρόσκαιρης ανάκαμψης, αλιεύεται μέρα και νύχτα», εξηγεί στην «Κ» ο Θοδωρής Τσιμπίδης, διευθυντής στο «Αρχιπέλαγος». «Επί χρόνια επισημαίνουμε συστηματικά το πρόβλημα και ασκούμε κάθε δυνατή θεσμική πίεση προς τις αρμόδιες αρχές», προσθέτει. Πλησιάζουν, καταγράφουν, φωτογραφίζουν τα σκάφη, ενημερώνουν τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές, ορισμένες φορές προσπαθούν και οι ίδιοι να τους απωθήσουν διακόπτοντας την αλιευτική δραστηριότητά τους. Αλλά κάποια στιγμή, αναγκαστικά, πρέπει να επιστρέψουν στη στεριά. Δεν μπορούν να βρίσκονται νυχθημερόν στο πεδίο. Αλλωστε, ο «Τρίτων» δεν είναι σκάφος περιπολίας, ούτε αυτή είναι μια αποστολή που τους αναλογεί.
«Πλάι στη στεριά»
Για τους Ελληνες ψαράδες του Ανατολικού Αιγαίου η παράνομη δραστηριότητα των τουρκικών αλιευτικών είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί. «Ψαρεύουν ακόμη και στα 50 μέτρα από τη στεριά, στα τέσσερα μέτρα βάθος. Εχω χάσει δύο φορές τα δίχτυα μου», λέει ο Σπύρος Ηλιού, ψαράς από τη Σάμο. «Τα σκάφη του Λιμενικού τους διώχνουν, αλλά εκείνοι μπαίνουν ξανά μέσα. Εχουν ρημάξει τον τόπο».
Οπως παρατηρεί ο ίδιος, οι τουρκικές μηχανότρατες είναι ευέλικτα σκάφη συνήθως μήκους 15 μέτρων. Δεν έχουν πολύ ψηλές καμπίνες και το σκαρί τους είναι βαμμένο σκούρο μπλε ή μαύρο, ενδεχομένως για να μην ξεχωρίζουν εύκολα. Σε αντίθεση με τα ελληνικά σκάφη, καθώς και όλα όσα υπάγονται στην ευρωπαϊκή αλιευτική νομοθεσία, οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα τουρκικά μέσω VMS (vessel monitoring system), ένα ενωσιακό δορυφορικό σύστημα εντοπισμού που καταγράφει άμεσα την αλιευτική δραστηριότητά τους. Εντοπισμός τους μπορεί να γίνει από το Αυτόματο Σύστημα Αναγνωρίσεως για την ασφαλή ναυσιπλοΐα (AIS), αλλά έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα περιστατικά ότι το απενεργοποιούν.
Στις φωτογραφίες που τράβηξε τον Ιούλιο το «Αρχιπέλαγος», σε ένα από τα τέσσερα τουρκικά αλιευτικά διακρίνεται η ονομασία «Kayra Hasan Reis 1». Η «Κ» εντόπισε στην πλατφόρμα ναυτιλιακών δεδομένων MarineTraffic την πορεία που ακολούθησε ένα σκάφος με τα ίδια στοιχεία από τα τουρκικά παράλια έως τους Φούρνους μεταξύ 12 και 29 Ιουλίου. Σε κάποια σημεία της διαδρομής του φέρεται να είχε κλείσει το σύστημα εντοπισμού θέσης.
«Σου κόβονται τα πόδια»
Οι Ελληνες ψαράδες επισημαίνουν ότι τα τουρκικά αλιευτικά δεν υπάγονται στους ίδιους περιορισμούς με τα δικά τους ως προς τις προδιαγραφές των εργαλείων τους ή τα ελάχιστα μεγέθη των αλιευμάτων. «Σωτηρία δεν υπάρχει», σημειώνει ο κ. Ηλιού. «Παρά μόνον εάν κατασχεθεί ή κρατηθεί κάποιο αλιευτικό. Πώς να μην εμφανιστούν ξανά όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει τιμωρία;».
Ο Γιάννης Πυργιώτης, πρόεδρος του επαγγελματικού αλιευτικού συλλόγου Σάμου, θυμάται ακόμη την επεισοδιακή συνάντηση που είχε με μια τουρκική μηχανότρατα πριν από περίπου επτά χρόνια. «Ξέρεις τι είναι να σε σημαδεύουν με όπλο; Κόβονται τα πόδια σου», λέει. Οπως περιγράφει, είχε πλησιάσει τότε με το καΐκι του ένα τουρκικό σκάφος που ψάρευε σε ελληνικά χωρικά ύδατα για να τραβήξει βίντεο και τον απείλησαν με όπλο. «Δεν γίνεται να ψαρεύουν έξω από την «πόρτα» μου και να μου κάνουν και ζημιά στα δίχτυα», τονίζει. «Παλαιότερα κινούνταν συνήθως στην οριογραμμή. Τα τελευταία χρόνια μπαίνουν και πιο βαθιά, έχουν αποθρασυνθεί».
Το ζήτημα απασχολεί και τον Μάρκο Γραμματικό, πρόεδρο των επαγγελματιών αλιέων στους Φούρνους. «Εκμεταλλεύονται τα διεθνή ύδατα και μετά αλωνίζουν στα δικά μας», επισημαίνει. «Τους διώχνει το Λιμενικό και τους βλέπεις να γυρίζουν πάλι». Μαζί με τους συναδέλφους του στο νησί σχεδιάζουν να απευθυνθούν στο υπουργείο Ναυτιλίας ζητώντας να βρεθεί λύση.
Πρόσθετες περιπολίες
Από το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνουν ότι υπάρχουν κενό φύλαξης και «αδυναμία αποτελεσματικής παρέμβασης». «Δεν υπάρχει ανάγκη για νέες εξαγγελίες ή νέους νόμους. Αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος νομικού πλαισίου, καθώς και ουσιαστικών μέτρων ελέγχου και αποτροπής. Δυστυχώς η απουσία τους αποτελεί πλέον κοινή γνώση για όσους επιλέγουν να παρανομούν στις θάλασσες του Αιγαίου», σημείωσαν σε ανακοίνωσή τους όταν γνωστοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα τη δράση των τεσσάρων τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Πηγές από το Λιμενικό Σώμα αναφέρουν στην «Κ» ότι μετά τις πρόσφατες καταγγελίες αποφασίστηκε να ενισχυθεί η περιοχή με περισσότερα πλωτά μέσα και να εντατικοποιηθούν οι περιπολίες. «Σε κάθε περίπτωση περιστατικού με αλιευτικά σκάφη ξένης εθνικότητας, υπάρχει άμεση ανταπόκριση και επέμβαση των πλωτών μέσων του Λιμενικού στο θαλάσσιο πεδίο», σημειώνουν.
Πέρυσι αντίστοιχα κρούσματα παρατηρήθηκαν και τον Αύγουστο. Οπότε υπάρχει ανησυχία ότι μπορεί το ίδιο μοτίβο να επαναληφθεί και φέτος. Από το Λιμενικό αναφέρουν ότι κάθε περιστατικό καταγράφεται, συντάσσονται εκθέσεις επιτήρησης και ενημερώνονται σχετικά μέσω διαύλων ανταλλαγής πληροφοριών και οι τουρκικές αρχές. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν, πάντως, ότι το φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο στη θάλασσα, αλλά ότι πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες και σε διπλωματικό επίπεδο.
Αποικίες κοραλλιών
«Το πρόβλημα προστίθεται στην ήδη χρόνια και ιδιαίτερα εντατική υπεραλίευση και εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή, η οποία προκαλείται και από τις ελληνικές μηχανότρατες», αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. «Οι σωρευτικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης υπεραλίευσης είναι ιδιαίτερα σοβαρές τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο και σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο».
Το 2025 θεσμοθετήθηκε με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος η απαγόρευση της αλιείας με συρόμενα εργαλεία στο νησιωτικό σύμπλεγμα Φούρνων Κορσεών, σε μια έκταση 430 τετραγωνικών χιλιομέτρων, για να προστατευθούν οι αποικίες κοραλλιών που βρίσκονται στα βαθιά νερά. Το «Αρχιπέλαγος», σε συνεργασία με τους αλιείς του νησιωτικού συμπλέγματος, τον Δήμο Φούρνων και εξειδικευμένους επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συμμετείχε σε πολυετείς έρευνες για τη χαρτογράφηση αυτών των δυσπρόσιτων οικοσυστημάτων. Οπως υπογραμμίζει η κ. Μήλιου, οι αποικίες των κοραλλιών φιλοξενούν πάνω από 1.800 είδη και έχουν θεμελιώδη σημασία για την παραγωγικότητα των ελληνικών θαλασσών.
Επικαλούμενο δικές του καταγραφές και μαρτυρίες αλιέων της περιοχής, το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνει ότι οι τουρκικές μηχανότρατες που εντοπίστηκαν στα μέσα Ιουλίου εισήλθαν και εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Δεν έχει εκτιμηθεί ακόμη το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκάλεσαν. «Η καταστροφή που μπορεί να γίνει ακόμη και μέσα σε δέκα λεπτά ή μισή ώρα δραστηριότητας είναι μη αναστρέψιμη», τονίζει η κ. Μήλιου. «Κανένα συρόμενο εργαλείο δεν θα έπρεπε να πλησιάζει εκεί».
📖 Ευχαριστούμε θερμά τον Γιάννη Παπαδόπουλο και την Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Επίσημη σελίδα της Κυριακής για την ουσιαστική ανάδειξη ενός ζητήματος που αφορά όλους μας.
📰 Διαβάστε το άρθρο: «Οργώνουν τον δικό μας βυθό» ... See MoreSee Less
Οργώνουν τον δικό μας βυθό
www.kathimerini.gr
Οι τουρκικές μηχανότρατες «σαρώνουν» το Ανατολικό Αιγαίο, με ορμητήριο τα διεθνή ύδατα. Η επιτήρηση από το Ιν...222 CommentsComment on Facebook