Combating Microplastic & Plastic Pollution
Overview
Within only a few decades, plastic pollution has become an environmental crisis of global concern in relation to the health of marine life as well as human welfare. The Mediterranean Sea has been noted to contain the sixth-largest accumulation of plastic debris on the planet. In order to comprehend the true extent of this issue in the Greek Seas, Archipelagos Institute has made investigating the impacts of plastic and microplastic pollution on marine ecosystems a priority.
Our research aims to quantify the extent of microplastic contamination in various levels of the marine ecosystems. We examine the spatial-temporal abundance of microplastics from different sources, including: open water, waste water, sediment, Posidonia seagrass meadows, fish, and other marine fauna. Additionally we partake in numerous other studies including the analysis of macro and micro plastics in marine mammals and turtles that have stranded on our coastline.
As effective action continues to lag behind destructive practices, we now face the harsh truth that every ocean, sea, and waterway on the planet has succumbed to plastic contamination. Despite commitments and hopeful declarations at both Mediterranean and European Union level, no mitigation measures have been taken to reverse the causes and sources of this alarming problem. The aim of Archipelagos Institute is to use the results of our research to raise awareness and encourage all stakeholders to share the responsibility of addressing the complex problem of plastic pollution in our seas.
Partners
Arcipelagos Institute aims to quantify the true extent of microplastics and plastic contamination in various levels of the marine ecosystems. Data we obtain is used to address the complex problem of plastic pollution in our seas by targeted lobbying activities, raising awareness and sharing the responsibility.
Research & Conservation
Seagrass meadows have been shown to reduce the flow of water, leading to increased sedimentation rates. Thus, there is a possible increase in microplastic deposition within these canopies, potentially making them an important sink for plastic pollution. Through field collection and lab analysis of Posidonia oceanica blades and sediment from seagrass meadows; this project assesses the role of Posidonia meadows as a part of the microplastic cycle.
With the aim to quantify the extent, as well as the seasonal and spatial patterns of microplastic contamination and mechanisms of dispersion, Archipelagos’ research focuses on analysis of sediments from various depths, as well as samples from throughout the water column. Samples are collected during boat-based surveys up to 1000m deep, and in shallower waters via kayak-based surveys, snorkeling and diving. These samples are analysed in the laboratory using a microscope to identify and quantify the amount of microplastic, while further analysis is carried out in the labs of partner institutions.
With the aim to link research into applicable solutions, pilot studies in microplastic contamination extend to the analysis of washing machine outputs and the use of filters, as well as efficiency of the filtration systems of wastewater treatment plants assessing fibre volume around the waste pipes and nearby coastal waters.
Other pilot studies investigate the microplastic content of edible salt collected from marine sites and relevant cleanup processes.
A key study taking place at Archipelagos is the quantification of macro- and micro-plastic in the gastrointestinal tracts of stranded marine mammals and sea turtles found stranded along the eastern Aegean coastline. Following dissections, the tissues are processed and the macroplastic content is assessed and quantified. Microplastic fibres and fragments are extracted and identified through microscopy. Data collected is extremely important in helping increase our understanding and awareness of how plastic debris impacts some of the Aegean’s top predators.
Other studies include assessment of microplastic fibres in fish, both from wild populations and aquaculture, as well as the assessment of the ratio of zooplankton to microplastics in the water column.
An ongoing study has been carried out for several years with the aim to assess the seasonal variation in the rates of accumulation of macroplastics in remote coastal sites around the Aegean islands. With over 1500 monitoring days we continue to collect data on a daily basis, year-round, generating a unique fine-scale dataset that allows us to establish a pattern of plastic debris distribution over time.
Research & Conservation
Seagrass meadows have been shown to reduce the flow of water, leading to increased sedimentation rates. Thus, there is a possible increase in microplastic deposition within these canopies, potentially making them an important sink for plastic pollution. Through field collection and lab analysis of Posidonia oceanica blades and sediment from seagrass meadows; this project assesses the role of Posidonia meadows as a part of the microplastic cycle.
With the aim to quantify the extent, as well as the seasonal and spatial patterns of microplastic contamination and mechanisms of dispersion, Archipelagos’ research focuses on analysis of sediments from various depths, as well as samples from throughout the water column. Samples are collected during boat-based surveys up to 1,000m deep, and in shallower waters via kayak-based surveys, snorkeling, and diving. These samples are analysed in the laboratory using a microscope to identify and quantify the amount of microplastic, while further analysis is carried out in the labs of partner institutions.
A key study taking place at Archipelagos Institute is the quantification of macro- and micro-plastic in the gastrointestinal tracts of stranded marine mammals and sea turtles found stranded. Following dissections, the tissues are processed and the macroplastic content is assessed and quantified. Microplastic fibres and fragments are extracted and identified through microscopy. Data collected is extremely important in helping increase our understanding and awareness of how plastic debris impacts some of the Aegean’s top predators.
Other studies include assessment of microplastic fibres in fish, both from wild populations and aquaculture, as well as the assessment of the ratio of zooplankton to microplastics in the water column.
An ongoing study has been carried out for several years with the aim to assess the seasonal variation in the rates of accumulation of macroplastics in remote coastal sites around the Aegean islands. With over 1,500 monitoring days we continue to collect data on a daily basis, year-round, generating a unique fine-scale dataset that allows us to establish a pattern of plastic debris distribution over time.
Latest News
Scientific Publications
Variation in microplastics content detected in commercially important marine species of the eastern Aegean Sea.
Faraggiana, E., Pietroluongo, G., Quintana, B., Dexter, K.G., Moore, H., Miliou, A. Variation in microplastics content detected in commercially important marine species of the eastern Aegean Sea. Sixth International Conference on Industrial & Hazardous Waste Management 2018. Summary: The increasing
First Assessment of Micro-Litter Ingested by Dolphins, Sea Turtles and Monk Seals Found Stranded along the Coasts of Samos Island, Greece
Pietroluongo, G., Martín-Montalvo, B.Q., Antichi, S., Miliou, A., Costa, A. First Assessment of Micro-Litter Ingested by Dolphins, Sea Turtles and Monk Seals Found Stranded along the Coasts of Samos Island, Greece. Animals 2022. Abstract: This study is the first
Assessment of microplastic accumulation in wild Paracentrotus lividus, a commercially important sea urchin species, in the Eastern Aegean Sea, Greece
Hennicke, A., Macrina, L., Malcolm-Mckay, A., Miliou, A. Assessment of microplastic accumulation in wild Paracentrotus lividus, a commercially important sea urchin species, in the Eastern Aegean Sea, Greece. Regional Studies in Marine Science 2021. Abstract: In recent years, concern
A Cost-Efficient Standardised Methodology for Microplastics Analysis: Case Study of Cetaceans and Mediterranean Monk Seals Stranded on Samos Island Coastline, Greece
Quintana Martin-Montalvo, B., Moro, I., Lamprecht, T., Miliou, A., Antichi, S., Ashok, K. Pietroluongo, G. A Cost-Efficient Standardised Methodology for Microplastics Analysis: Case Study of Cetaceans and Mediterranean Monk Seals Stranded on Samos Island Coastline, Greece. World Marine Mammal Science
Archipelagos - Institute of Marine Conservation
Archipelagos is a field-based Greek NGO with nearly three decades of year-round marine research and conservation. We are committed to defending marine biodiversity from increasing human threats through science and community-driven action.
Για χιλιάδες χρόνια το Αιγαίο αποτελούσε θάλασσα επικοινωνίας, πολιτισμού και ζωής. Σήμερα, όμως, οι θάλασσές του ανταλλάσσουν κυρίως σκουπίδια, πλαστικά και τις συνέπειες της ανθρώπινης αδιαφορίας.
Μια εφ' όλης της ύλης συζήτηση του Θοδωρή Τσιμπίδη με την Ελένη Ξενάκη της POPAGANDA για τις ελληνικές θάλασσες, τα νησιά και τις περιβαλλοντικές προκλήσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.
Διαβάστε τη συνέντευξη παρακάτω: ... See MoreSee Less
Ο Θοδωρής Τσιμπίδης μιλά για το Αιγαίο - POPAGANDA
m.popaganda.gr
Μια συζήτηση με τον Διευθυντή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» για το Αιγαίο και τα νησιά6 CommentsComment on Facebook
Οι κήποι του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος – Καλλιεργώντας τη διατροφική μας αυτάρκεια
Παρά τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρυθμό της έρευνας και της καθημερινής μας δράσης για την προστασία των θαλασσών και των νησιών, στο Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος θεωρούμε αυτονόητο ότι οφείλουμε να διασφαλίζουμε, όσο αυτό είναι εφικτό, τη διατροφική μας αυτάρκεια. Για χιλιάδες χρόνια, αυτή η πρακτική αποτελούσε βασικό τρόπο ζωής και επιβίωσης για τους κατοίκους των νησιών, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, μιας χώρας που διαθέτει εξαιρετικές κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια της γης.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, ακόμη και στα χωριά βλέπουμε όλο και λιγότερους ανθρώπους να καλλιεργούν τη γη τους. Μαζί με την εγκατάλειψη της καλλιέργειας χάνεται σταδιακά μια πολύτιμη γνώση που μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά, καθώς και η ίδια η νοοτροπία της διατροφικής αυτάρκειας. Στις μέρες μας αυτό είναι πιο σημαντικό από ποτέ, καθώς τα κηπευτικά δεν είναι μόνο ολοένα και ακριβότερα, αλλά πολλά ενδέχεται να είναι επικίνδυνα λόγω της αλόγιστης χρήσης τοξικών φυτοφαρμάκων.
Είναι απολύτως κατανοητό ότι πολλοί άνθρωποι στις πόλεις δεν έχουν πρόσβαση σε γη ούτε τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τη δική τους τροφή. Αυτό όμως που προβληματίζει είναι ότι σε μεγάλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου η εύφορη γη παραμένει ολοένα και περισσότερο ακαλλιέργητη
Η γη, όταν τη φροντίζουμε, μας ανταμείβει πλουσιοπάροχα, όπως κάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα να μην είναι η έλλειψη γης, αλλά η νοοτροπία της μοιρολατρίας και η απομάκρυνσή μας από μια γνώση που επί αιώνες αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της ζωής, ιδίως στα νησιά.
🌿🍅🥒🥕🌽
The Gardens of Archipelagos: Cultivating Food Self-Sufficiency
Despite the highly demanding workload of our research and daily efforts to protect the marine environment, at the Archipelagos Institute we believe it is essential to maintain, as much as possible, our own food self-sufficiency. For thousands of years, cultivating the land was central to the survival and way of life of the inhabitants of the Greek islands, and of communities throughout Greece - a country blessed with exceptionally favourable conditions for agriculture.
In recent years, however, we have seen fewer and fewer people cultivating the land, even in rural villages. Along with the decline of traditional cultivation, we are gradually losing valuable knowledge that has been passed down through generations, as well as the very mindset of food self-sufficiency. Today, preserving this knowledge is more important than ever. Fresh vegetables are not only becoming increasingly expensive, but many may also be unsafe due to the excessive use of toxic pesticides.
It is, of course, understandable that many people living in cities have no access to land or the opportunity to grow their own food. What is concerning, however, is that across much of rural Greece, fertile land is increasingly being left uncultivated.
When we care for it, the land continues to reward us generously, just as it has for thousands of years. Perhaps the greatest challenge today is not the lack of land, but a growing sense of fatalism and the gradual loss of the knowledge and mindset of self-sufficiency that sustained island communities for centuries. ... See MoreSee Less
17 CommentsComment on Facebook
📰 «Η μαύρη αγορά του κόκκινου κοραλλιού απειλεί το Αιγαίο»
✍️ Ρεπορτάζ: Στέλιος Βογιατζάκης
Το πολύτιμο κόκκινο κοράλλι της Μεσογείου τροφοδοτεί μια νόμιμη παγκόσμια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, αλλά και μια πολύ μεγαλύτερη μαύρη αγορά, το πραγματικό μέγεθος της οποίας παραμένει άγνωστο. Σε αυτή την αγορά είχαν πρόσβαση οι Ιταλοί που συνελήφθησαν με κόκκινα κοράλλια αξίας περίπου 800.000 ευρώ, τα οποία αλίευσαν από τον βυθό στα ανοιχτά της Σκοπέλου.
«Πολλά τουριστικά σκάφη κινούνται ανεξέλεγκτα»
Η Αναστασία Μήλιου, διευθύντρια Ερευνας στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», λέει στην «Κ» ότι το κόκκινο κοράλλι έχει μια επίσημη παγκόσμια αγορά της τάξης των 230 εκατ. δολαρίων τον χρόνο και σημειώνει πως είναι σχεδόν αδύνατο να εξακριβωθεί αν γίνεται και ποια είναι η έκταση της παράνομης αλιείας κόκκινων κοραλλιών στο Αιγαίο. Ενας από τους βασικότερους λόγους, όπως εξηγεί, είναι η έλλειψη συστηματικής χαρτογράφησης των κοραλλιών στις ελληνικές θάλασσες. Ενας άλλος είναι η απουσία ελέγχων, κάτι που μπορεί να υποδεικνύει ότι με τη σύλληψη των Ιταλών μπορεί να είδαμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. «Αυτή την περίοδο υπολογίζεται ότι στις ελληνικές θάλασσες βρίσκονται 50.000 τουριστικά σκάφη. Πολλά από τα σκάφη αυτά κινούνται ανεξέλεγκτα και σε προστατευόμενες περιοχές. Δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου για να αποτρέπει την παράνομη και καταστροφική αλιεία και την καταλήστευση των θαλασσών». Η κ. Μήλιου λέει ότι το περιστατικό με τη σύλληψη των Ιταλών πρέπει να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την έκταση του φαινομένου και τονίζει ότι το κόκκινο κοράλλι είναι είδος που κινδυνεύει και η αλιεία του θα πρέπει να απαγορευθεί.
Διαβάστε το άρθρο παρακάτω: ... See MoreSee Less
Η μαύρη αγορά του κόκκινου κοραλλιού απειλεί το Αιγαίο
www.kathimerini.gr
Από τα βάθη του Αιγαίου έως τα εργαστήρια κοσμημάτων στη Νάπολη και τη Σικελία εκτείνεται η διαδρομή του πολύ...5 CommentsComment on Facebook
Οκτώ χρόνια εγκλωβισμού. Οκτώ χρόνια κακοποίησης. Πόσο ακόμη θα το ανεχόμαστε;
Από το κρύο του χειμώνα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού και ξανά από την αφόρητη ζέστη στο κρύο. Εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δύο θαλάσσιοι λέοντες παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μία μικρή τσιμεντένια δεξαμενή στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, καταδικασμένοι να κολυμπούν μονότονα κάνοντας περίπου 240 κύκλους την ώρα, κοιτάζοντας εναγωνίως προς το σημείο που τους δίνεται η τροφή, χωρίς καμία δυνατότητα να εκδηλώσουν τις φυσικές τους συμπεριφορές.
Αν αυτό δεν αποτελεί κακοποίηση ζώων, τότε τι ακριβώς θεωρούμε σήμερα κακοποίηση;
Όλες οι συζητήσεις περί ευζωίας των ζώων, οι νομοθεσίες, οι εξαγγελίες και οι δημόσιες τοποθετήσεις χάνουν κάθε αξιοπιστία όταν επιτρέπεται να συνεχίζεται μία τόσο προφανής μορφή βασανισμού, μπροστά στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, μαθητών και παιδιών.
Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές, που εδώ και χρόνια ανέχονται και ουσιαστικά νομιμοποιούν αυτή την κατάσταση. Βαραίνει και όλους εμάς. Ένας ζωολογικός κήπος δεν μπορεί να λειτουργεί και να ευημερεί χωρίς την οικονομική στήριξη των επισκεπτών του. Κάθε εισιτήριο που κόβεται αποτελεί μία ακόμη επιβράβευση αυτής της πρακτικής.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους θαλάσσιους λέοντες ή τα δελφίνια. Αφορά τα μεταναστευτικά πουλιά, τα τροπικά θηλαστικά, τους πιγκουίνους και κάθε άλλο ζώο που παραμένει εγκλωβισμένο σε έναν χώρο αποκλεισμού και εμπορικής εκμετάλλευσης, με μοναδικό σκοπό το οικονομικό κέρδος.
Ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε σοβαρά: θέλουμε πραγματικά να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Ή θα απαιτήσουμε, επιτέλους, η προστασία και η ευζωία των ζώων να πάψουν να αποτελούν ένα επικοινωνιακό προσωπείο και να γίνουν πράξη;
Η ανοχή μας δεν είναι ουδέτερη. Είναι αυτή που επιτρέπει αυτή την πραγματικότητα να συνεχίζεται εδώ και οκτώ χρόνια. Και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μία ημέρα εγκλωβισμού, εκμετάλλευσης και κακοποίησης ζώων, στον βωμό του κέρδους.
-------------------
Eight years of confinement. Eight years of abuse. How much longer are we going to put up with this?
🦭From the cold of winter to the unbearable heat of summer, and then back again from the unbearable heat to the cold. For eight full years now, two sea lions have remained confined to a small concrete tank at the Attica Zoological Park, condemned to swim monotonously, making about 240 laps per hour, staring intently at the spot where they are fed, with no opportunity to express their natural behaviors.
❓If this isn't animal abuse, then what exactly do we consider abuse today?
All the discussions about animal welfare, the laws, the announcements, and the public statements lose all credibility when such an obvious form of cruelty is allowed to continue, right before the eyes of thousands of visitors, students, and children.
🎟️The responsibility does not lie solely with the government and the relevant authorities, which for years have tolerated and effectively legitimized this situation. It also lies with all of us. A zoo cannot operate and thrive without the financial support of its visitors. Every ticket sold is yet another endorsement of this practice.
🚨The issue isn't just about sea lions or dolphins. It concerns migratory birds, tropical mammals, penguins, and every other animal that remains trapped in a space of confinement and commercial exploitation, with the sole purpose of financial gain.
🤔It’s time to ask ourselves seriously: Do we really want to continue tolerating this situation? Or will we finally demand that animal protection and welfare stop being just a public relations facade and become a reality?
‼️Our tolerance is not neutral. It is what has allowed this reality to continue for the past eight years. And every day that passes is another day of confinement, exploitation, and abuse of animals, all in the name of profit. ... See MoreSee Less
Call Now
31 CommentsComment on Facebook
📰 «Οργώνουν τον δικό μας βυθό» – Καθημερινή της Κυριακής
Οι τουρκικές μηχανότρατες «σαρώνουν» το Ανατολικό Αιγαίο, με ορμητήριο τα διεθνή ύδατα. Η επιτήρηση από το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος», η αντίδραση των Ελλήνων ψαράδων και η απάντηση του Λιμενικού
έσα Ιουλίου, το σκάφος «Τρίτων» του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» έπλεε σε ερευνητική αποστολή στο Αιγαίο, όταν το πλήρωμά του βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα εκτεταμένης, παράνομης αλιευτικής δραστηριότητας. Σε μια στενή περιοχή διεθνών υδάτων εντόπισαν τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες. Τις επόμενες ημέρες τα αλιευτικά θα χρησιμοποιούσαν αυτό το σημείο ως αφετηρία για να εισέλθουν και σε ελληνικά χωρικά ύδατα και να ψαρέψουν με τα συρόμενα εργαλεία τους μεταξύ Αγαθονησίου, Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, παρά τις απαγορεύσεις. Τι κι αν είχαν γίνει αντιληπτοί. Οπως καταγγέλλεται, όργωναν τον βυθό επί ημέρες, απτόητοι.
«Οι μηχανότρατες σέρνουν στον πυθμένα έναν μεγάλο σάκο. Παραμένει ανοιχτός και στηρίζεται από δύο μεταλλικές πόρτες που σαν μπουλντόζες ισοπεδώνουν τον βυθό», λέει στην «Κ» η Αναστασία Μήλιου, υδροβιολόγος και διευθύντρια Ερευνας στο «Αρχιπέλαγος». «Εχουν σχεδιαστεί για να ψαρεύουν σε λασπότοπους, αλλά σε ευάλωτα οικοσυστήματα η ζημιά που προκαλούν είναι τεράστια και μη αναστρέψιμη».
Πενήντα «στίγματα»
Η χρονική συγκυρία της εμφάνισης των τουρκικών αλιευτικών κρίνεται ιδιαίτερα επιζήμια για τα οικοσυστήματα στις ελληνικές θάλασσες. Αυτή την περίοδο απαγορεύεται η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ώστε να δοθεί στα ήδη περιορισμένα ιχθυαποθέματα μια ελπίδα ανάκαμψης. Από τις 16 Ιουλίου και έπειτα, όμως, το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε περισσότερα από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών μηχανοτρατών μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Αγαθονησίου. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, μόνο έξι εξ αυτών των σημείων βρίσκονταν μέσα ή στα όρια της περιοχής των διεθνών υδάτων.
«Ξεκινάει το πρώτο σκάφος, δεν το ενοχλεί κανείς και μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι. Καταστρέφουν εν γνώσει τους. Μια περιοχή που θα έπρεπε να έχει την ευκαιρία πρόσκαιρης ανάκαμψης, αλιεύεται μέρα και νύχτα», εξηγεί στην «Κ» ο Θοδωρής Τσιμπίδης, διευθυντής στο «Αρχιπέλαγος». «Επί χρόνια επισημαίνουμε συστηματικά το πρόβλημα και ασκούμε κάθε δυνατή θεσμική πίεση προς τις αρμόδιες αρχές», προσθέτει. Πλησιάζουν, καταγράφουν, φωτογραφίζουν τα σκάφη, ενημερώνουν τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές, ορισμένες φορές προσπαθούν και οι ίδιοι να τους απωθήσουν διακόπτοντας την αλιευτική δραστηριότητά τους. Αλλά κάποια στιγμή, αναγκαστικά, πρέπει να επιστρέψουν στη στεριά. Δεν μπορούν να βρίσκονται νυχθημερόν στο πεδίο. Αλλωστε, ο «Τρίτων» δεν είναι σκάφος περιπολίας, ούτε αυτή είναι μια αποστολή που τους αναλογεί.
«Πλάι στη στεριά»
Για τους Ελληνες ψαράδες του Ανατολικού Αιγαίου η παράνομη δραστηριότητα των τουρκικών αλιευτικών είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί. «Ψαρεύουν ακόμη και στα 50 μέτρα από τη στεριά, στα τέσσερα μέτρα βάθος. Εχω χάσει δύο φορές τα δίχτυα μου», λέει ο Σπύρος Ηλιού, ψαράς από τη Σάμο. «Τα σκάφη του Λιμενικού τους διώχνουν, αλλά εκείνοι μπαίνουν ξανά μέσα. Εχουν ρημάξει τον τόπο».
Οπως παρατηρεί ο ίδιος, οι τουρκικές μηχανότρατες είναι ευέλικτα σκάφη συνήθως μήκους 15 μέτρων. Δεν έχουν πολύ ψηλές καμπίνες και το σκαρί τους είναι βαμμένο σκούρο μπλε ή μαύρο, ενδεχομένως για να μην ξεχωρίζουν εύκολα. Σε αντίθεση με τα ελληνικά σκάφη, καθώς και όλα όσα υπάγονται στην ευρωπαϊκή αλιευτική νομοθεσία, οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα τουρκικά μέσω VMS (vessel monitoring system), ένα ενωσιακό δορυφορικό σύστημα εντοπισμού που καταγράφει άμεσα την αλιευτική δραστηριότητά τους. Εντοπισμός τους μπορεί να γίνει από το Αυτόματο Σύστημα Αναγνωρίσεως για την ασφαλή ναυσιπλοΐα (AIS), αλλά έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα περιστατικά ότι το απενεργοποιούν.
Στις φωτογραφίες που τράβηξε τον Ιούλιο το «Αρχιπέλαγος», σε ένα από τα τέσσερα τουρκικά αλιευτικά διακρίνεται η ονομασία «Kayra Hasan Reis 1». Η «Κ» εντόπισε στην πλατφόρμα ναυτιλιακών δεδομένων MarineTraffic την πορεία που ακολούθησε ένα σκάφος με τα ίδια στοιχεία από τα τουρκικά παράλια έως τους Φούρνους μεταξύ 12 και 29 Ιουλίου. Σε κάποια σημεία της διαδρομής του φέρεται να είχε κλείσει το σύστημα εντοπισμού θέσης.
«Σου κόβονται τα πόδια»
Οι Ελληνες ψαράδες επισημαίνουν ότι τα τουρκικά αλιευτικά δεν υπάγονται στους ίδιους περιορισμούς με τα δικά τους ως προς τις προδιαγραφές των εργαλείων τους ή τα ελάχιστα μεγέθη των αλιευμάτων. «Σωτηρία δεν υπάρχει», σημειώνει ο κ. Ηλιού. «Παρά μόνον εάν κατασχεθεί ή κρατηθεί κάποιο αλιευτικό. Πώς να μην εμφανιστούν ξανά όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει τιμωρία;».
Ο Γιάννης Πυργιώτης, πρόεδρος του επαγγελματικού αλιευτικού συλλόγου Σάμου, θυμάται ακόμη την επεισοδιακή συνάντηση που είχε με μια τουρκική μηχανότρατα πριν από περίπου επτά χρόνια. «Ξέρεις τι είναι να σε σημαδεύουν με όπλο; Κόβονται τα πόδια σου», λέει. Οπως περιγράφει, είχε πλησιάσει τότε με το καΐκι του ένα τουρκικό σκάφος που ψάρευε σε ελληνικά χωρικά ύδατα για να τραβήξει βίντεο και τον απείλησαν με όπλο. «Δεν γίνεται να ψαρεύουν έξω από την «πόρτα» μου και να μου κάνουν και ζημιά στα δίχτυα», τονίζει. «Παλαιότερα κινούνταν συνήθως στην οριογραμμή. Τα τελευταία χρόνια μπαίνουν και πιο βαθιά, έχουν αποθρασυνθεί».
Το ζήτημα απασχολεί και τον Μάρκο Γραμματικό, πρόεδρο των επαγγελματιών αλιέων στους Φούρνους. «Εκμεταλλεύονται τα διεθνή ύδατα και μετά αλωνίζουν στα δικά μας», επισημαίνει. «Τους διώχνει το Λιμενικό και τους βλέπεις να γυρίζουν πάλι». Μαζί με τους συναδέλφους του στο νησί σχεδιάζουν να απευθυνθούν στο υπουργείο Ναυτιλίας ζητώντας να βρεθεί λύση.
Πρόσθετες περιπολίες
Από το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνουν ότι υπάρχουν κενό φύλαξης και «αδυναμία αποτελεσματικής παρέμβασης». «Δεν υπάρχει ανάγκη για νέες εξαγγελίες ή νέους νόμους. Αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος νομικού πλαισίου, καθώς και ουσιαστικών μέτρων ελέγχου και αποτροπής. Δυστυχώς η απουσία τους αποτελεί πλέον κοινή γνώση για όσους επιλέγουν να παρανομούν στις θάλασσες του Αιγαίου», σημείωσαν σε ανακοίνωσή τους όταν γνωστοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα τη δράση των τεσσάρων τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Πηγές από το Λιμενικό Σώμα αναφέρουν στην «Κ» ότι μετά τις πρόσφατες καταγγελίες αποφασίστηκε να ενισχυθεί η περιοχή με περισσότερα πλωτά μέσα και να εντατικοποιηθούν οι περιπολίες. «Σε κάθε περίπτωση περιστατικού με αλιευτικά σκάφη ξένης εθνικότητας, υπάρχει άμεση ανταπόκριση και επέμβαση των πλωτών μέσων του Λιμενικού στο θαλάσσιο πεδίο», σημειώνουν.
Πέρυσι αντίστοιχα κρούσματα παρατηρήθηκαν και τον Αύγουστο. Οπότε υπάρχει ανησυχία ότι μπορεί το ίδιο μοτίβο να επαναληφθεί και φέτος. Από το Λιμενικό αναφέρουν ότι κάθε περιστατικό καταγράφεται, συντάσσονται εκθέσεις επιτήρησης και ενημερώνονται σχετικά μέσω διαύλων ανταλλαγής πληροφοριών και οι τουρκικές αρχές. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν, πάντως, ότι το φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο στη θάλασσα, αλλά ότι πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες και σε διπλωματικό επίπεδο.
Αποικίες κοραλλιών
«Το πρόβλημα προστίθεται στην ήδη χρόνια και ιδιαίτερα εντατική υπεραλίευση και εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή, η οποία προκαλείται και από τις ελληνικές μηχανότρατες», αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. «Οι σωρευτικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης υπεραλίευσης είναι ιδιαίτερα σοβαρές τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο και σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο».
Το 2025 θεσμοθετήθηκε με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος η απαγόρευση της αλιείας με συρόμενα εργαλεία στο νησιωτικό σύμπλεγμα Φούρνων Κορσεών, σε μια έκταση 430 τετραγωνικών χιλιομέτρων, για να προστατευθούν οι αποικίες κοραλλιών που βρίσκονται στα βαθιά νερά. Το «Αρχιπέλαγος», σε συνεργασία με τους αλιείς του νησιωτικού συμπλέγματος, τον Δήμο Φούρνων και εξειδικευμένους επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συμμετείχε σε πολυετείς έρευνες για τη χαρτογράφηση αυτών των δυσπρόσιτων οικοσυστημάτων. Οπως υπογραμμίζει η κ. Μήλιου, οι αποικίες των κοραλλιών φιλοξενούν πάνω από 1.800 είδη και έχουν θεμελιώδη σημασία για την παραγωγικότητα των ελληνικών θαλασσών.
Επικαλούμενο δικές του καταγραφές και μαρτυρίες αλιέων της περιοχής, το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνει ότι οι τουρκικές μηχανότρατες που εντοπίστηκαν στα μέσα Ιουλίου εισήλθαν και εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Δεν έχει εκτιμηθεί ακόμη το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκάλεσαν. «Η καταστροφή που μπορεί να γίνει ακόμη και μέσα σε δέκα λεπτά ή μισή ώρα δραστηριότητας είναι μη αναστρέψιμη», τονίζει η κ. Μήλιου. «Κανένα συρόμενο εργαλείο δεν θα έπρεπε να πλησιάζει εκεί».
📖 Ευχαριστούμε θερμά τον Γιάννη Παπαδόπουλο και την Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Επίσημη σελίδα της Κυριακής για την ουσιαστική ανάδειξη ενός ζητήματος που αφορά όλους μας.
📰 Διαβάστε το άρθρο: «Οργώνουν τον δικό μας βυθό» ... See MoreSee Less
Οργώνουν τον δικό μας βυθό
www.kathimerini.gr
Οι τουρκικές μηχανότρατες «σαρώνουν» το Ανατολικό Αιγαίο, με ορμητήριο τα διεθνή ύδατα. Η επιτήρηση από το Ιν...222 CommentsComment on Facebook
🌊Μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, περισσότεροι από 40 εκατομμύρια διεθνείς επισκέπτες προστίθενται μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες στον μόνιμο πληθυσμό της Ελλάδας.
Κι όμως, στην πλειονότητα των παράκτιων περιοχών και των νησιών, οι βασικές υποδομές, όπως η διαχείριση απορριμμάτων και λυμάτων, αδυνατούν να καλύψουν ακόμη και τις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού. Το αποτέλεσμα είναι πρωτοφανής πίεση στα θαλάσσια οικοσυστήματα, στους πολύτιμους υδατικούς πόρους και στις ήδη ανεπαρκείς παράκτιες υποδομές.
Η παρουσία όλων μας στις ακτές αφήνει ένα περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Όμως δεν αρκεί μόνο να προσπαθήσουμε να το περιορίσουμε.
Οφείλουμε να γίνουμε οι ίδιοι οι φύλακες των θαλασσών μας. Να γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας, να μη μένουμε αδιάφοροι απέναντι στην υποβάθμισή τους και να παρεμβαίνουμε όταν χρειάζεται.
Η προστασία των θαλασσών μας δεν είναι ευθύνη κάποιων άλλων. Είναι ευθύνη που μοιραζόμαστε όλοι μας.
<°)))>< <°)))>< <°)))>< <°)))><
🌊 At the peak of the tourist season, more than 40 million international visitors are added to Greece's permanent population within just a few weeks.
Yet, in most coastal areas and islands, basic infrastructure, including waste and wastewater management systems, is unable to meet even the needs of the local population. The result is unprecedented pressure on marine ecosystems, precious freshwater resources, and already overstretched coastal infrastructure.
Every one of us leaves an environmental footprint when we visit the coast. But simply trying to reduce that footprint is no longer enough.
We all need to become guardians of our seas. We need to understand what is happening around us, refuse to remain indifferent to the degradation of our marine environment, and take action whenever action is needed.
🌊 Protecting our seas is not someone else's responsibility. It is a responsibility we all share. ... See MoreSee Less
5 CommentsComment on Facebook