Protecting Life in the Deep Seas
The First No-Trawl Zone over Coralligenous Habitats - A Milestone for Marine Conservation in Greece
As a result of years of extensive, long-term scientific research led by Archipelagos, in June 2025 a no-trawl zone of 430 km2 was finally designated around the coralligenous habitats of the Fourni island complex in the eastern Aegean Sea. Within the dimly lit mesophotic zone of the Greek Seas (between ~30 to 150 meters), lie some of the oldest, most complex and productive marine ecosystems of the Mediterranean: coralligenous habitats. Formed over centuries or even millennia, these underwater structures host extraordinary biodiversity and support more than 1,800 marine species. Some of the organisms forming these ecosystems may exceed 7,000 years in age. Yet despite their ecological importance, these fragile habitats remain among the least studied and historically least protected marine ecosystems, largely because they exist “out of sight and out of mind”.
Protecting the ecosystems of the mesophotic zone has been a key long-term priority for Archipelagos. Our research focuses on understanding, documenting, and safeguarding mesophotic ecosystems of the Greek Seas, including coralligenous assemblages, black coral forests, sea pen fields and rhodolith beds.
Following many years of research, a major milestone was achieved in 2025 with the official recognition and protection of coralligenous ecosystems surrounding the Fourni island complex. A 430km2 no-trawl zone was formally designated through a Ministerial Decision by the Greek Ministry of Environment, marking the first time coralligenous habitats have received institutional protection in Greece. This designation represents a significant step toward safeguarding these fragile ecosystems from destructive fishing practices.
Archipelagos continues to work year-round to map, monitor and protect mesophotic habitats of the Aegean. Through research expeditions conducted with our primary vessel, the Aegean Explorer, we combine state-of-the-art technologies (e.g., multibeam, biomass scanner, ROVs) with fishermen’s Local Ecological Knowledge to produce high-resolution habitat maps. These maps are essential for guiding conservation strategies, enforcing environmental legislation, and raising public awareness about the hidden biodiversity of the Mediterranean’s deeper seas.
The initiative was developed in close collaboration with the Municipality of Fourni, the island’s fishing community, as well as international scientific experts. As the first such case of institutional protection for these habitats in Greece, it sets a precedent and encourages the development of similar conservation frameworks in other regions of Greece and throughout the Mediterranean.
Partners
Mission
Archipelagos Institute uses innovative research methods and advanced marine technologies to locate, map, and monitor fragile mesophotic habitats of the Mediterranean. Through scientific research, collaboration with local communities, and policy engagement, we have set the precedent for effective protection and management of vulnerable marine habitats across the Mediterranean.
Research & Conservation
A vital step in safeguarding the deep-sea coralligenous habitats of the Mediterranean is the development of accurate, high-resolution maps—essential tools for both effective conservation management and the enforcement of environmental legislation. At Archipelagos Institute, this process begins with participatory GIS assessments, carried out in close collaboration with local fishers and coastal communities to identify areas likely to host vulnerable habitats.
To verify and map these areas with precision, Archipelagos researchers employ a specially developed rapid-assessment methodology. Utilizing the research vessel Aegean Explorer, which is equipped with advanced technologies including multibeam sonar, biomass scanners, and a range of remotely operated vehicles (ROVs), our teams are able to explore and document even the most remote and fragile seafloor ecosystems.
The multibeam sonar captures detailed imagery of the seafloor’s morphology, while the biomass scanner detects the presence of benthic life and fish stocks associated with coralligenous structures. These cutting-edge tools allow us to accurately locate and map coralligenous habitats scattered across the Aegean Sea, generating the high-resolution data needed to support targeted conservation efforts and policy interventions.
One of Archipelagos core objectives is to conduct comprehensive ecological assessments to uncover the rich biodiversity of the Mediterranean’s understudied mesobenthic habitats. Once potential benthic habitat locations are identified, the Aegean Explorer deploys its array of remotely operated vehicles (ROVs) to explore the seafloor, verify habitat presence, and conduct detailed taxonomic classification.
Understanding which species inhabit these areas, particularly those that are protected or vulnerable, is essential for determining the appropriate level and type of conservation measures. These assessments not only help prioritize areas for protection but also contribute valuable data to inform national and international environmental policy.
Given how little of the mesobenthic zone has been studied, there is also a significant potential for the discovery of new or previously unclassified species. These findings highlight the urgent need to protect these fragile ecosystems before irreversible damage occurs.
As an urgent priority, the Archipelagos Institute of Marine Conservation is working towards the implementation and effective enforcement of “no-trawl zones” to protect the mesobenthic habitats from further destruction. The research results conducted by Archipelagos Institute and its partners are being communicated with policymakers at national, EU, and international levels to promote legislative and conservation efforts on a regional and Mediterranean scale.
Our immediate target is to create the scientific and political foundations for establishing the first no-trawl zones over mesobenthic habitats in the Aegean Sea. We aim to get our newly mapped areas protected from the immense damage caused by unregulated trawling fisheries. In the longer term, we work with our partners on the lobby to adapt EU regulations for more efficient and enforced levels of coralligenous protection Mediterranean-wide.
The Local Ecological Knowledge (LEK) held by fishing communities is an invaluable resource in understanding the ecological dynamics of the Aegean and broader Mediterranean. For over two decades, Archipelagos Institute has cultivated strong relationships of mutual trust and cooperation with local communities.
Protecting vulnerable coralligenous habitats begins with the support and insight of these communities. Fishermen, with their deep familiarity with the sea, play a crucial role in identifying the most intact and remote habitat areas. By integrating their environmental knowledge with scientific research, we can accurately and cost-effectively locate and map these fragile ecosystems, which often lie beyond the reach of conventional scientific surveys.
GIS assessments are at the heart of this collaboration. These tools not only enhance the precision of habitat mapping but also deepen community engagement and build a shared commitment to marine conservation. By involving local stakeholders directly in the research process, we foster a collective responsibility to safeguard these habitats for future generations.
Archipelagos is committed to raising awareness about the existence, importance, and threats facing coralligenous ecosystems. Through targeted outreach, we aim to highlight the exceptional biodiversity, conservation value, and urgent need to protect these underwater landscapes.
Destructive fishing practices, especially bottom trawling, and the accelerating impacts of climate change are among the most severe threats facing mesobenthic habitats in the Greek Seas and across the Mediterranean. Despite being protected under multiple EU and regional conservation frameworks, these habitats continue to be degraded due to a critical gap: the lack of detailed distribution data, which makes enforcement of protection measures extremely difficult.
Coralligenous habitats, which host rich biodiversity and serve as vital refuges for marine life, remain largely unmapped. As a result, designated no-trawling zones cannot be effectively implemented, and towed fishing gear continues to be used within sensitive areas. This leads to irreversible physical destruction of seafloor communities, many of which take centuries to recover, if at all.
To address this, Archipelagos collaborates with local communities throughout the Mediterranean to monitor and expose destructive fishing practices. Using ROVs, our research teams document the damage caused by trawlers in real time, building the scientific evidence necessary to push for stronger regulatory action and the enforcement of existing marine protection laws.
Research & Conservation
A vital step in safeguarding the mesophotic coralligenous habitats is the development of accurate, high-resolution distribution maps. These maps are essential for both effective conservation management and the enforcement of environmental legislation. At Archipelagos Institute, this process begins with participatory GIS assessments, conducted in close collaboration with local fishing communities. Fishermen provide invaluable insights into areas likely to host vulnerable habitats, helping researchers identify priority sites for further investigation.
To verify and map these areas with precision, Archipelagos researchers employ a specially developed rapid-assessment methodology. Utilizing the research vessel Aegean Explorer, equipped with advanced technologies including multibeam sonar, biomass scanners, and a range of remotely operated vehicles (ROVs), our teams are able to explore and document even the most remote and fragile seafloor ecosystems.
Multibeam sonar provides detailed imagery of the seafloor morphology, while the biomass scanner detects the presence of benthic life and fish stocks associated with coralligenous structures. The data gathered from the ROVs is combined with data and samples collected during deep-diving operations by our partners from Under the Pole. This allows researchers to collect detailed ecological and taxonomical observations.
This approach enabled the mapping of extensive coralligenous ecosystems around the Fourni island complex, providing the scientific evidence necessary for their official recognition and legal protection. The resulting high-resolution habitat data now supports the implementation of conservation measures, including the recently established 430km2 no-trawl zone.
One of Archipelagos’ core objectives is to conduct comprehensive ecological assessments of the Mediterranean’s largely understudied mesobenthic habitats. Once potential benthic habitat locations are identified, the Aegean Explorer deploys its array of remotely operated vehicles (ROVs) to explore the seafloor, verify habitat presence, and conduct detailed taxonomic classification. These surveys allow our researchers to document species composition, identify vulnerable or protected species, and better understand the ecological functioning of these complex ecosystems.
Research in the coralligenous ecosystems surrounding Fourni island complex has already revealed remarkable biodiversity. To date, more than 300 species across 113 taxonomic genera have been documented in this region alone, including extensive forests of red gorgonians (Paramuricea clavata) and black coral (Antipathes subpinnata). These marine animal forests provide essential habitat for numerous species and play a key role in maintaining the productivity of surrounding marine ecosystems.
Given how little of the mesophotic zone has been explored, in the Aegean as well as globally, the potential for new discoveries remains significant. Ongoing biodiversity assessments continue to expand our understanding of these ecosystems while strengthening the scientific foundation for their protection.
As an urgent priority, the Archipelagos Institute of Marine Conservation is working towards the implementation and effective enforcement of “no-trawl zones” to protect the mesobenthic habitats from further destruction. The research results conducted by Archipelagos Institute and its partners are being communicated with policymakers at national, EU, and international levels to promote legislative and conservation efforts on a regional and Mediterranean scale.
Our immediate target is to create the scientific and political foundations for establishing the first no-trawl zones over mesobenthic habitats in the Aegean Sea. We aim to get our newly mapped areas protected from the immense damage caused by unregulated trawling fisheries. In the longer term, we work with our partners on the lobby to adapt EU regulations for more efficient and enforced levels of coralligenous protection Mediterranean-wide.
The Local Ecological Knowledge (LEK) held by fishing communities is an invaluable resource for understanding the ecological dynamics of the Aegean and broader Mediterranean Sea. For over two decades, Archipelagos Institute has cultivated strong relationships of mutual trust and cooperation with local communities.
Protecting vulnerable coralligenous habitats begins with the support and insight of these communities. Fishermen, with their deep familiarity with the sea, play a crucial role in identifying the most intact and remote habitat areas. This collaboration was instrumental in the research that led to the protection of coralligenous ecosystems around the Fourni island complex. The active involvement of local fishermen and the Municipality of Fourni played a crucial role in identifying key habitat areas, supporting field research, and advancing conservation initiatives.
GIS assessments are at the heart of this collaboration. These tools not only enhance the precision of habitat mapping but also deepen community engagement and build a shared commitment to marine conservation. By involving local stakeholders directly in the research process, we foster a collective responsibility to safeguard these habitats for future generations.
Archipelagos keeps being committed to raising awareness about the existence, importance, and threats facing coralligenous ecosystems. Through targeted outreach, we aim to highlight the exceptional biodiversity, conservation value, and urgent need to protect these underwater landscapes.
Destructive fishing practices, especially bottom trawling, along with the accelerating impacts of climate change, remain among the most severe threats facing mesophotic habitats in the Greek Seas and across the Mediterranean. Bottom trawling causes severe physical damage to the seafloor, flattening complex habitats that may have taken centuries or millennia to form. The heavy metal doors of trawl nets can devastate fragile coralligenous communities and marine mammal forests, leaving long-lasting scars on the seabed.
The newly established 430km2 no-trawl zone around the Fourni island complex represents a critical step toward preventing further destruction of these vulnerable ecosystems. However, effective protection requires continuous monitoring and enforcement.
Archipelagos collaborates with local communities to monitor and expose destructive fishing practices. Using ROVs, our research teams document the damage caused by trawlers in real time. These observations provide essential data for evaluating ecosystem health, supporting enforcement efforts, and guiding future conservation strategies.
As research continues, Archipelagos and its partners aim to expand habitat mapping and monitoring efforts across the Aegean Sea, ensuring that additional vulnerable ecosystems can be identified and protected before irreversible damage occurs.
Latest News
Scientific Publications
Tracing localised nutrient loading to Posidonia oceanica epiphyte community assemblages in the eastern Aegean Sea
Naccarato, G.L., Cierjacks, A., Malcolm-McKay, A., Morán García, M., Macrina, L., Miliou, A. (2025). Tracing localised nutrient loading to Posidonia oceanica epiphyte community assemblages in the eastern Aegean Sea. Marine Pollution Bulletin, 222, 118738.
Using Photogrammetry to Assess Shallow-Water Seagrass Meadows: A Case study from the Aegean Sea
Romani, L., Giacomello, S., Miliou, A., Macrina, L. (2025). Using photogrammetry to assess shallow-water seagrass meadows: a case study from the Aegean Sea. 2025 IEEE International Workshop on Metrology for the Sea; Learning to Measure Sea Health Parameters (MetroSea), Genova, Italy, 379-383.
Is sparse local ecological knowledge accurate enough for policy? A seagrass mapping case study from five Greek islands in the Eastern Aegean Sea
Alexopoulos, K., Grandjean, T.J., Miliou, A., Tsimpidis, T., McQuatters, A. (2025). Gollop Ocean & Coastal Management 267, 107627.
Confirmation of a Mass Mortality Event within a Pinna nobilis population between 2018 and 2019 in the eastern Aegean Sea, Greece
Tatton, B., LaFrance, E., Smith, D., Ward, E., Miliou, A. Confirmation of a Mass Mortality Event within a Pinna nobilis population between 2018 and 2019 in the eastern Aegean Sea, Greece. 42nd CIESM Congress 2019. Background: Pinna nobilis (L.
Archipelagos - Institute of Marine Conservation
Archipelagos is a field-based Greek NGO with nearly three decades of year-round marine research and conservation. We are committed to defending marine biodiversity from increasing human threats through science and community-driven action.
🦈 Μία σπάνια καταγραφή Ρινόβατου (Glaucostegus cemiculus), ενός από τα πλέον απειλούμενα ελασμοβράγχια της Μεσογείου, στα νερά του ανατολικού Αιγαίου.
Η ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος πραγματοποιεί καθημερινά, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, έρευνες και καταγραφές στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Μέσα σε τρεις δεκαετίες συνεχούς παρουσίας και έρευνας στη θάλασσα, είναι η πρώτη φορά που καταγράφουμε ρινόβατο.
Οι ρινόβατοι είναι εντελώς ακίνδυνοι για τον άνθρωπο, όμως οι ίδιοι αντιμετωπίζουν σοβαρές απειλές εξαιτίας του ανθρώπου.
Μία από τις σημαντικότερες είναι η παρεμπίπτουσα αλιεία, όταν δηλαδή παγιδεύονται κατά λάθος σε αλιευτικά εργαλεία.
Οι πληθυσμοί και των δύο ειδών ρινόβατου στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν παρουσιάσει σημαντική μείωση, ενώ σύμφωνα με την IUCN, εκτιμάται πιθανή περαιτέρω μείωσή τους κατά 50% μέσα στα επόμενα 15–20 χρόνια.
🌊 Συναντήσεις σαν αυτή μας θυμίζουν πόσο σημαντική, αλλά και πόσο ευάλωτη, είναι η σπάνια βιοποικιλότητα που εξακολουθούν να φιλοξενούν τα νερά του Αιγαίου.
Η καταγραφή και προστασία αυτής της μοναδικής θαλάσσιας ζωής αποτελεί βασική προτεραιότητα της συνεχούς έρευνας και δράσης του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος.
><(((°> ><(((°> <°)))>< ~ ~ ~
🦈 A rare sighting of a Blackchin Guitarfish (Glaucostegus cemiculus), one of the most threatened elasmobranchs in the Mediterranean, in the waters of the eastern Aegean Sea.
The research team of the Archipelagos Institute carries out daily surveys and monitoring of the shallow and deeper marine ecosystems throughout the year. In 3 decades of continuous presence and research at sea, this is the first time we have recorded a guitarfish.
Guitarfish are completely harmless to humans, yet they themselves face serious threats as a result of human activity. One of the most significant is bycatch, when they are accidentally caught in fishing gear.
Populations of both guitarfish species in the Eastern Mediterranean have declined significantly, while according to the IUCN, a further decline of 50% is considered possible over the next 15–20 years.
🌊 Encounters like this remind us just how important, but also how vulnerable, the rare biodiversity that still survives in the waters of the Aegean is.
Documenting and protecting this unique marine life is a key priority of the Archipelagos Institute’s continuous research and conservation work. ... See MoreSee Less
0 CommentsComment on Facebook
Για χιλιάδες χρόνια το Αιγαίο αποτελούσε θάλασσα επικοινωνίας, πολιτισμού και ζωής. Σήμερα, όμως, οι θάλασσές του ανταλλάσσουν κυρίως σκουπίδια, πλαστικά και τις συνέπειες της ανθρώπινης αδιαφορίας.
Μια εφ' όλης της ύλης συζήτηση του Θοδωρή Τσιμπίδη με την Ελένη Ξενάκη της POPAGANDA για τις ελληνικές θάλασσες, τα νησιά και τις περιβαλλοντικές προκλήσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.
Διαβάστε τη συνέντευξη παρακάτω: ... See MoreSee Less
Ο Θοδωρής Τσιμπίδης μιλά για το Αιγαίο - POPAGANDA
m.popaganda.gr
Μια συζήτηση με τον Διευθυντή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» για το Αιγαίο και τα νησιά7 CommentsComment on Facebook
Οι κήποι του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος – Καλλιεργώντας τη διατροφική μας αυτάρκεια
Παρά τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρυθμό της έρευνας και της καθημερινής μας δράσης για την προστασία των θαλασσών και των νησιών, στο Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος θεωρούμε αυτονόητο ότι οφείλουμε να διασφαλίζουμε, όσο αυτό είναι εφικτό, τη διατροφική μας αυτάρκεια. Για χιλιάδες χρόνια, αυτή η πρακτική αποτελούσε βασικό τρόπο ζωής και επιβίωσης για τους κατοίκους των νησιών, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, μιας χώρας που διαθέτει εξαιρετικές κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια της γης.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, ακόμη και στα χωριά βλέπουμε όλο και λιγότερους ανθρώπους να καλλιεργούν τη γη τους. Μαζί με την εγκατάλειψη της καλλιέργειας χάνεται σταδιακά μια πολύτιμη γνώση που μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά, καθώς και η ίδια η νοοτροπία της διατροφικής αυτάρκειας. Στις μέρες μας αυτό είναι πιο σημαντικό από ποτέ, καθώς τα κηπευτικά δεν είναι μόνο ολοένα και ακριβότερα, αλλά πολλά ενδέχεται να είναι επικίνδυνα λόγω της αλόγιστης χρήσης τοξικών φυτοφαρμάκων.
Είναι απολύτως κατανοητό ότι πολλοί άνθρωποι στις πόλεις δεν έχουν πρόσβαση σε γη ούτε τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τη δική τους τροφή. Αυτό όμως που προβληματίζει είναι ότι σε μεγάλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου η εύφορη γη παραμένει ολοένα και περισσότερο ακαλλιέργητη
Η γη, όταν τη φροντίζουμε, μας ανταμείβει πλουσιοπάροχα, όπως κάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα να μην είναι η έλλειψη γης, αλλά η νοοτροπία της μοιρολατρίας και η απομάκρυνσή μας από μια γνώση που επί αιώνες αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της ζωής, ιδίως στα νησιά.
🌿🍅🥒🥕🌽
The Gardens of Archipelagos: Cultivating Food Self-Sufficiency
Despite the highly demanding workload of our research and daily efforts to protect the marine environment, at the Archipelagos Institute we believe it is essential to maintain, as much as possible, our own food self-sufficiency. For thousands of years, cultivating the land was central to the survival and way of life of the inhabitants of the Greek islands, and of communities throughout Greece - a country blessed with exceptionally favourable conditions for agriculture.
In recent years, however, we have seen fewer and fewer people cultivating the land, even in rural villages. Along with the decline of traditional cultivation, we are gradually losing valuable knowledge that has been passed down through generations, as well as the very mindset of food self-sufficiency. Today, preserving this knowledge is more important than ever. Fresh vegetables are not only becoming increasingly expensive, but many may also be unsafe due to the excessive use of toxic pesticides.
It is, of course, understandable that many people living in cities have no access to land or the opportunity to grow their own food. What is concerning, however, is that across much of rural Greece, fertile land is increasingly being left uncultivated.
When we care for it, the land continues to reward us generously, just as it has for thousands of years. Perhaps the greatest challenge today is not the lack of land, but a growing sense of fatalism and the gradual loss of the knowledge and mindset of self-sufficiency that sustained island communities for centuries. ... See MoreSee Less
25 CommentsComment on Facebook
📰 «Η μαύρη αγορά του κόκκινου κοραλλιού απειλεί το Αιγαίο»
✍️ Ρεπορτάζ: Στέλιος Βογιατζάκης
Το πολύτιμο κόκκινο κοράλλι της Μεσογείου τροφοδοτεί μια νόμιμη παγκόσμια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, αλλά και μια πολύ μεγαλύτερη μαύρη αγορά, το πραγματικό μέγεθος της οποίας παραμένει άγνωστο. Σε αυτή την αγορά είχαν πρόσβαση οι Ιταλοί που συνελήφθησαν με κόκκινα κοράλλια αξίας περίπου 800.000 ευρώ, τα οποία αλίευσαν από τον βυθό στα ανοιχτά της Σκοπέλου.
«Πολλά τουριστικά σκάφη κινούνται ανεξέλεγκτα»
Η Αναστασία Μήλιου, διευθύντρια Ερευνας στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», λέει στην «Κ» ότι το κόκκινο κοράλλι έχει μια επίσημη παγκόσμια αγορά της τάξης των 230 εκατ. δολαρίων τον χρόνο και σημειώνει πως είναι σχεδόν αδύνατο να εξακριβωθεί αν γίνεται και ποια είναι η έκταση της παράνομης αλιείας κόκκινων κοραλλιών στο Αιγαίο. Ενας από τους βασικότερους λόγους, όπως εξηγεί, είναι η έλλειψη συστηματικής χαρτογράφησης των κοραλλιών στις ελληνικές θάλασσες. Ενας άλλος είναι η απουσία ελέγχων, κάτι που μπορεί να υποδεικνύει ότι με τη σύλληψη των Ιταλών μπορεί να είδαμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου. «Αυτή την περίοδο υπολογίζεται ότι στις ελληνικές θάλασσες βρίσκονται 50.000 τουριστικά σκάφη. Πολλά από τα σκάφη αυτά κινούνται ανεξέλεγκτα και σε προστατευόμενες περιοχές. Δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου για να αποτρέπει την παράνομη και καταστροφική αλιεία και την καταλήστευση των θαλασσών». Η κ. Μήλιου λέει ότι το περιστατικό με τη σύλληψη των Ιταλών πρέπει να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την έκταση του φαινομένου και τονίζει ότι το κόκκινο κοράλλι είναι είδος που κινδυνεύει και η αλιεία του θα πρέπει να απαγορευθεί.
Διαβάστε το άρθρο παρακάτω: ... See MoreSee Less
Η μαύρη αγορά του κόκκινου κοραλλιού απειλεί το Αιγαίο
www.kathimerini.gr
Από τα βάθη του Αιγαίου έως τα εργαστήρια κοσμημάτων στη Νάπολη και τη Σικελία εκτείνεται η διαδρομή του πολύ...5 CommentsComment on Facebook
Οκτώ χρόνια εγκλωβισμού. Οκτώ χρόνια κακοποίησης. Πόσο ακόμη θα το ανεχόμαστε;
Από το κρύο του χειμώνα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού και ξανά από την αφόρητη ζέστη στο κρύο. Εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δύο θαλάσσιοι λέοντες παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μία μικρή τσιμεντένια δεξαμενή στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, καταδικασμένοι να κολυμπούν μονότονα κάνοντας περίπου 240 κύκλους την ώρα, κοιτάζοντας εναγωνίως προς το σημείο που τους δίνεται η τροφή, χωρίς καμία δυνατότητα να εκδηλώσουν τις φυσικές τους συμπεριφορές.
Αν αυτό δεν αποτελεί κακοποίηση ζώων, τότε τι ακριβώς θεωρούμε σήμερα κακοποίηση;
Όλες οι συζητήσεις περί ευζωίας των ζώων, οι νομοθεσίες, οι εξαγγελίες και οι δημόσιες τοποθετήσεις χάνουν κάθε αξιοπιστία όταν επιτρέπεται να συνεχίζεται μία τόσο προφανής μορφή βασανισμού, μπροστά στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, μαθητών και παιδιών.
Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές, που εδώ και χρόνια ανέχονται και ουσιαστικά νομιμοποιούν αυτή την κατάσταση. Βαραίνει και όλους εμάς. Ένας ζωολογικός κήπος δεν μπορεί να λειτουργεί και να ευημερεί χωρίς την οικονομική στήριξη των επισκεπτών του. Κάθε εισιτήριο που κόβεται αποτελεί μία ακόμη επιβράβευση αυτής της πρακτικής.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους θαλάσσιους λέοντες ή τα δελφίνια. Αφορά τα μεταναστευτικά πουλιά, τα τροπικά θηλαστικά, τους πιγκουίνους και κάθε άλλο ζώο που παραμένει εγκλωβισμένο σε έναν χώρο αποκλεισμού και εμπορικής εκμετάλλευσης, με μοναδικό σκοπό το οικονομικό κέρδος.
Ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε σοβαρά: θέλουμε πραγματικά να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Ή θα απαιτήσουμε, επιτέλους, η προστασία και η ευζωία των ζώων να πάψουν να αποτελούν ένα επικοινωνιακό προσωπείο και να γίνουν πράξη;
Η ανοχή μας δεν είναι ουδέτερη. Είναι αυτή που επιτρέπει αυτή την πραγματικότητα να συνεχίζεται εδώ και οκτώ χρόνια. Και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μία ημέρα εγκλωβισμού, εκμετάλλευσης και κακοποίησης ζώων, στον βωμό του κέρδους.
-------------------
Eight years of confinement. Eight years of abuse. How much longer are we going to put up with this?
🦭From the cold of winter to the unbearable heat of summer, and then back again from the unbearable heat to the cold. For eight full years now, two sea lions have remained confined to a small concrete tank at the Attica Zoological Park, condemned to swim monotonously, making about 240 laps per hour, staring intently at the spot where they are fed, with no opportunity to express their natural behaviors.
❓If this isn't animal abuse, then what exactly do we consider abuse today?
All the discussions about animal welfare, the laws, the announcements, and the public statements lose all credibility when such an obvious form of cruelty is allowed to continue, right before the eyes of thousands of visitors, students, and children.
🎟️The responsibility does not lie solely with the government and the relevant authorities, which for years have tolerated and effectively legitimized this situation. It also lies with all of us. A zoo cannot operate and thrive without the financial support of its visitors. Every ticket sold is yet another endorsement of this practice.
🚨The issue isn't just about sea lions or dolphins. It concerns migratory birds, tropical mammals, penguins, and every other animal that remains trapped in a space of confinement and commercial exploitation, with the sole purpose of financial gain.
🤔It’s time to ask ourselves seriously: Do we really want to continue tolerating this situation? Or will we finally demand that animal protection and welfare stop being just a public relations facade and become a reality?
‼️Our tolerance is not neutral. It is what has allowed this reality to continue for the past eight years. And every day that passes is another day of confinement, exploitation, and abuse of animals, all in the name of profit. ... See MoreSee Less
Call Now
32 CommentsComment on Facebook
📰 «Οργώνουν τον δικό μας βυθό» – Καθημερινή της Κυριακής
Οι τουρκικές μηχανότρατες «σαρώνουν» το Ανατολικό Αιγαίο, με ορμητήριο τα διεθνή ύδατα. Η επιτήρηση από το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος», η αντίδραση των Ελλήνων ψαράδων και η απάντηση του Λιμενικού
έσα Ιουλίου, το σκάφος «Τρίτων» του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» έπλεε σε ερευνητική αποστολή στο Αιγαίο, όταν το πλήρωμά του βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα εκτεταμένης, παράνομης αλιευτικής δραστηριότητας. Σε μια στενή περιοχή διεθνών υδάτων εντόπισαν τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες. Τις επόμενες ημέρες τα αλιευτικά θα χρησιμοποιούσαν αυτό το σημείο ως αφετηρία για να εισέλθουν και σε ελληνικά χωρικά ύδατα και να ψαρέψουν με τα συρόμενα εργαλεία τους μεταξύ Αγαθονησίου, Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, παρά τις απαγορεύσεις. Τι κι αν είχαν γίνει αντιληπτοί. Οπως καταγγέλλεται, όργωναν τον βυθό επί ημέρες, απτόητοι.
«Οι μηχανότρατες σέρνουν στον πυθμένα έναν μεγάλο σάκο. Παραμένει ανοιχτός και στηρίζεται από δύο μεταλλικές πόρτες που σαν μπουλντόζες ισοπεδώνουν τον βυθό», λέει στην «Κ» η Αναστασία Μήλιου, υδροβιολόγος και διευθύντρια Ερευνας στο «Αρχιπέλαγος». «Εχουν σχεδιαστεί για να ψαρεύουν σε λασπότοπους, αλλά σε ευάλωτα οικοσυστήματα η ζημιά που προκαλούν είναι τεράστια και μη αναστρέψιμη».
Πενήντα «στίγματα»
Η χρονική συγκυρία της εμφάνισης των τουρκικών αλιευτικών κρίνεται ιδιαίτερα επιζήμια για τα οικοσυστήματα στις ελληνικές θάλασσες. Αυτή την περίοδο απαγορεύεται η χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ώστε να δοθεί στα ήδη περιορισμένα ιχθυαποθέματα μια ελπίδα ανάκαμψης. Από τις 16 Ιουλίου και έπειτα, όμως, το «Αρχιπέλαγος» κατέγραψε περισσότερα από 50 σημεία αλιευτικής δραστηριότητας τουρκικών μηχανοτρατών μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Αγαθονησίου. Σύμφωνα με αυτή την καταγραφή, μόνο έξι εξ αυτών των σημείων βρίσκονταν μέσα ή στα όρια της περιοχής των διεθνών υδάτων.
«Ξεκινάει το πρώτο σκάφος, δεν το ενοχλεί κανείς και μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι. Καταστρέφουν εν γνώσει τους. Μια περιοχή που θα έπρεπε να έχει την ευκαιρία πρόσκαιρης ανάκαμψης, αλιεύεται μέρα και νύχτα», εξηγεί στην «Κ» ο Θοδωρής Τσιμπίδης, διευθυντής στο «Αρχιπέλαγος». «Επί χρόνια επισημαίνουμε συστηματικά το πρόβλημα και ασκούμε κάθε δυνατή θεσμική πίεση προς τις αρμόδιες αρχές», προσθέτει. Πλησιάζουν, καταγράφουν, φωτογραφίζουν τα σκάφη, ενημερώνουν τις ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές, ορισμένες φορές προσπαθούν και οι ίδιοι να τους απωθήσουν διακόπτοντας την αλιευτική δραστηριότητά τους. Αλλά κάποια στιγμή, αναγκαστικά, πρέπει να επιστρέψουν στη στεριά. Δεν μπορούν να βρίσκονται νυχθημερόν στο πεδίο. Αλλωστε, ο «Τρίτων» δεν είναι σκάφος περιπολίας, ούτε αυτή είναι μια αποστολή που τους αναλογεί.
«Πλάι στη στεριά»
Για τους Ελληνες ψαράδες του Ανατολικού Αιγαίου η παράνομη δραστηριότητα των τουρκικών αλιευτικών είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί. «Ψαρεύουν ακόμη και στα 50 μέτρα από τη στεριά, στα τέσσερα μέτρα βάθος. Εχω χάσει δύο φορές τα δίχτυα μου», λέει ο Σπύρος Ηλιού, ψαράς από τη Σάμο. «Τα σκάφη του Λιμενικού τους διώχνουν, αλλά εκείνοι μπαίνουν ξανά μέσα. Εχουν ρημάξει τον τόπο».
Οπως παρατηρεί ο ίδιος, οι τουρκικές μηχανότρατες είναι ευέλικτα σκάφη συνήθως μήκους 15 μέτρων. Δεν έχουν πολύ ψηλές καμπίνες και το σκαρί τους είναι βαμμένο σκούρο μπλε ή μαύρο, ενδεχομένως για να μην ξεχωρίζουν εύκολα. Σε αντίθεση με τα ελληνικά σκάφη, καθώς και όλα όσα υπάγονται στην ευρωπαϊκή αλιευτική νομοθεσία, οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα τουρκικά μέσω VMS (vessel monitoring system), ένα ενωσιακό δορυφορικό σύστημα εντοπισμού που καταγράφει άμεσα την αλιευτική δραστηριότητά τους. Εντοπισμός τους μπορεί να γίνει από το Αυτόματο Σύστημα Αναγνωρίσεως για την ασφαλή ναυσιπλοΐα (AIS), αλλά έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα περιστατικά ότι το απενεργοποιούν.
Στις φωτογραφίες που τράβηξε τον Ιούλιο το «Αρχιπέλαγος», σε ένα από τα τέσσερα τουρκικά αλιευτικά διακρίνεται η ονομασία «Kayra Hasan Reis 1». Η «Κ» εντόπισε στην πλατφόρμα ναυτιλιακών δεδομένων MarineTraffic την πορεία που ακολούθησε ένα σκάφος με τα ίδια στοιχεία από τα τουρκικά παράλια έως τους Φούρνους μεταξύ 12 και 29 Ιουλίου. Σε κάποια σημεία της διαδρομής του φέρεται να είχε κλείσει το σύστημα εντοπισμού θέσης.
«Σου κόβονται τα πόδια»
Οι Ελληνες ψαράδες επισημαίνουν ότι τα τουρκικά αλιευτικά δεν υπάγονται στους ίδιους περιορισμούς με τα δικά τους ως προς τις προδιαγραφές των εργαλείων τους ή τα ελάχιστα μεγέθη των αλιευμάτων. «Σωτηρία δεν υπάρχει», σημειώνει ο κ. Ηλιού. «Παρά μόνον εάν κατασχεθεί ή κρατηθεί κάποιο αλιευτικό. Πώς να μην εμφανιστούν ξανά όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει τιμωρία;».
Ο Γιάννης Πυργιώτης, πρόεδρος του επαγγελματικού αλιευτικού συλλόγου Σάμου, θυμάται ακόμη την επεισοδιακή συνάντηση που είχε με μια τουρκική μηχανότρατα πριν από περίπου επτά χρόνια. «Ξέρεις τι είναι να σε σημαδεύουν με όπλο; Κόβονται τα πόδια σου», λέει. Οπως περιγράφει, είχε πλησιάσει τότε με το καΐκι του ένα τουρκικό σκάφος που ψάρευε σε ελληνικά χωρικά ύδατα για να τραβήξει βίντεο και τον απείλησαν με όπλο. «Δεν γίνεται να ψαρεύουν έξω από την «πόρτα» μου και να μου κάνουν και ζημιά στα δίχτυα», τονίζει. «Παλαιότερα κινούνταν συνήθως στην οριογραμμή. Τα τελευταία χρόνια μπαίνουν και πιο βαθιά, έχουν αποθρασυνθεί».
Το ζήτημα απασχολεί και τον Μάρκο Γραμματικό, πρόεδρο των επαγγελματιών αλιέων στους Φούρνους. «Εκμεταλλεύονται τα διεθνή ύδατα και μετά αλωνίζουν στα δικά μας», επισημαίνει. «Τους διώχνει το Λιμενικό και τους βλέπεις να γυρίζουν πάλι». Μαζί με τους συναδέλφους του στο νησί σχεδιάζουν να απευθυνθούν στο υπουργείο Ναυτιλίας ζητώντας να βρεθεί λύση.
Πρόσθετες περιπολίες
Από το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνουν ότι υπάρχουν κενό φύλαξης και «αδυναμία αποτελεσματικής παρέμβασης». «Δεν υπάρχει ανάγκη για νέες εξαγγελίες ή νέους νόμους. Αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος νομικού πλαισίου, καθώς και ουσιαστικών μέτρων ελέγχου και αποτροπής. Δυστυχώς η απουσία τους αποτελεί πλέον κοινή γνώση για όσους επιλέγουν να παρανομούν στις θάλασσες του Αιγαίου», σημείωσαν σε ανακοίνωσή τους όταν γνωστοποίησαν την προηγούμενη εβδομάδα τη δράση των τεσσάρων τουρκικών αλιευτικών στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Πηγές από το Λιμενικό Σώμα αναφέρουν στην «Κ» ότι μετά τις πρόσφατες καταγγελίες αποφασίστηκε να ενισχυθεί η περιοχή με περισσότερα πλωτά μέσα και να εντατικοποιηθούν οι περιπολίες. «Σε κάθε περίπτωση περιστατικού με αλιευτικά σκάφη ξένης εθνικότητας, υπάρχει άμεση ανταπόκριση και επέμβαση των πλωτών μέσων του Λιμενικού στο θαλάσσιο πεδίο», σημειώνουν.
Πέρυσι αντίστοιχα κρούσματα παρατηρήθηκαν και τον Αύγουστο. Οπότε υπάρχει ανησυχία ότι μπορεί το ίδιο μοτίβο να επαναληφθεί και φέτος. Από το Λιμενικό αναφέρουν ότι κάθε περιστατικό καταγράφεται, συντάσσονται εκθέσεις επιτήρησης και ενημερώνονται σχετικά μέσω διαύλων ανταλλαγής πληροφοριών και οι τουρκικές αρχές. Οι ίδιες πηγές σημειώνουν, πάντως, ότι το φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο στη θάλασσα, αλλά ότι πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες και σε διπλωματικό επίπεδο.
Αποικίες κοραλλιών
«Το πρόβλημα προστίθεται στην ήδη χρόνια και ιδιαίτερα εντατική υπεραλίευση και εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή, η οποία προκαλείται και από τις ελληνικές μηχανότρατες», αναφέρει ο κ. Τσιμπίδης. «Οι σωρευτικές συνέπειες της ανεξέλεγκτης υπεραλίευσης είναι ιδιαίτερα σοβαρές τόσο σε περιβαλλοντικό, όσο και σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο».
Το 2025 θεσμοθετήθηκε με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος η απαγόρευση της αλιείας με συρόμενα εργαλεία στο νησιωτικό σύμπλεγμα Φούρνων Κορσεών, σε μια έκταση 430 τετραγωνικών χιλιομέτρων, για να προστατευθούν οι αποικίες κοραλλιών που βρίσκονται στα βαθιά νερά. Το «Αρχιπέλαγος», σε συνεργασία με τους αλιείς του νησιωτικού συμπλέγματος, τον Δήμο Φούρνων και εξειδικευμένους επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συμμετείχε σε πολυετείς έρευνες για τη χαρτογράφηση αυτών των δυσπρόσιτων οικοσυστημάτων. Οπως υπογραμμίζει η κ. Μήλιου, οι αποικίες των κοραλλιών φιλοξενούν πάνω από 1.800 είδη και έχουν θεμελιώδη σημασία για την παραγωγικότητα των ελληνικών θαλασσών.
Επικαλούμενο δικές του καταγραφές και μαρτυρίες αλιέων της περιοχής, το «Αρχιπέλαγος» επισημαίνει ότι οι τουρκικές μηχανότρατες που εντοπίστηκαν στα μέσα Ιουλίου εισήλθαν και εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Δεν έχει εκτιμηθεί ακόμη το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκάλεσαν. «Η καταστροφή που μπορεί να γίνει ακόμη και μέσα σε δέκα λεπτά ή μισή ώρα δραστηριότητας είναι μη αναστρέψιμη», τονίζει η κ. Μήλιου. «Κανένα συρόμενο εργαλείο δεν θα έπρεπε να πλησιάζει εκεί».
📖 Ευχαριστούμε θερμά τον Γιάννη Παπαδόπουλο και την Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Επίσημη σελίδα της Κυριακής για την ουσιαστική ανάδειξη ενός ζητήματος που αφορά όλους μας.
📰 Διαβάστε το άρθρο: «Οργώνουν τον δικό μας βυθό» ... See MoreSee Less
Οργώνουν τον δικό μας βυθό
www.kathimerini.gr
Οι τουρκικές μηχανότρατες «σαρώνουν» το Ανατολικό Αιγαίο, με ορμητήριο τα διεθνή ύδατα. Η επιτήρηση από το Ιν...222 CommentsComment on Facebook