Combating Threats to Our Seas
Overview
need text for the overview
Combating Threats
Destructive Fisheries
The Aegean Sea, a vibrant cradle of marine biodiversity within the Mediterranean basin, is increasingly threatened by destructive fishing practices. These unsustainable methods, including bottom trawling, illegal dynamite fishing, and the use of fine-mesh nets, inflict severe damage on marine habitats, decimate vulnerable species populations, and undermine the livelihoods of small-scale fishers who rely on healthy ecosystems for survival.
Bottom trawling is among the most damaging practices currently affecting the Aegean. Dragging heavy nets along the seabed not only results in high levels of bycatch, including juveniles and endangered species, but also causes irreversible damage to critical habitats such as seagrass meadows and coralligenous reefs. These habitats are essential breeding and nursery grounds for countless marine species, and their destruction accelerates the decline of fish stocks across the region.
The impact of destructive fisheries extends beyond ecological degradation. As fish populations dwindle, local communities suffer economically and culturally. Traditional fishing practices, which have coexisted sustainably with marine life for centuries, are increasingly displaced by industrial-scale exploitation. This imbalance jeopardises both food security and maritime heritage in the Aegean.
At the Archipelagos Institute of Marine Conservation, we are actively working to document, expose, and mitigate the impacts of destructive fisheries in the Aegean Sea. Through scientific research, policy advocacy, and direct collaboration with local communities, we strive to promote a shift towards sustainable fishing practices, ensuring that marine biodiversity and coastal livelihoods can thrive for generations to come.
Risk of Maritime Accidents
The escalating risk of maritime accidents is one of the most serious threats facing the Greek seas and the wider Mediterranean. In the absence of effective prevention and emergency response mechanisms, Greece remains vulnerable to a major maritime disaster, one that could result in devastating and long-lasting consequences for biodiversity, public health and the economy (including fisheries, aquaculture, and tourism).
The Mediterranean has served as a vital shipping route for thousands of years. Today, it handles approximately 20% of global maritime trade. The Aegean Sea, in particular, remains a critical passage for the transport of oil and hazardous cargoes from Central Eurasia. Maritime traffic in this region continues to rise, with a significant portion involving large commercial vessels. Alarmingly, nearly half of these ships sail under “flags of convenience” (e.g., Panama, Liberia), often avoiding compliance with key international safety and environmental regulations. These vessels pose a disproportionately high risk of accidents and pollution incidents.
Every day, over 3 million tons of oil and thousands of tons of hazardous materials—including toxic chemicals and explosives—are transported through the Aegean. This intense volume of high-risk cargo traffic creates the very real possibility of a catastrophic environmental event at any moment. The aftermath of such an accident could include:
Massive and costly decontamination operations
Irreparable damage to fragile marine ecosystems
Severe economic disruption across sectors such as tourism, fisheries, and aquaculture
Despite this growing threat, Greece’s maritime risk management infrastructure remains outdated and inadequate. The lack of updated national response plans has been starkly highlighted by incidents such as the Agia Zoni II oil spill in the Saronic Gulf (2017), the Little Syma incident near Mykonos (2017), and the Sea Diamond sinking off Santorini (2007). Many of these disasters received limited public attention, despite their significant environmental impact.
At the Archipelagos Institute of Marine Conservation, we are actively working to address this critical issue. Through targeted research and data collection, we aim to quantify maritime accident risks and advocate for robust, modernised response strategies. By engaging with national and international authorities, we strive to catalyse urgent action to safeguard the Greek seas from preventable shipping disasters.
Explosions at Sea
Explosions at sea, whether caused by military activity, illegal fishing practices, or the mishandling of hazardous cargo, represent a serious and often underreported threat to marine life, coastal communities, and maritime safety in the Mediterranean, particularly in the Aegean Sea.
In recent years, the Aegean has witnessed a concerning number of underwater explosions, many of which are linked to illegal dynamite fishing. This destructive practice, though banned, continues in some areas due to inadequate enforcement. The blasts kill indiscriminately, wiping out entire schools of fish and severely damaging benthic habitats, including vital seagrass meadows and coralligenous reefs. These ecosystems are not only biodiversity hotspots, but also key to coastal protection and carbon sequestration.
Beyond illegal fishing, the risk of explosions from the maritime transport of dangerous goods has also grown significantly. With increasing commercial shipping traffic through Greek waters, often under lax regulatory oversight, the chance of accidental detonation from improperly stored or declared cargo is ever-present. Such incidents can have immediate and long-term impacts: from shockwaves that rupture the bodies of marine mammals to toxic spills that poison entire food chains.
Moreover, remnants of historical conflicts in the Mediterranean, including sunken ships and munitions from World War II, still pose latent explosive risks. These submerged hazards are often disturbed by trawling or coastal development projects, threatening both the environment and human safety.
Despite the frequency and gravity of these incidents, systematic monitoring and transparent reporting remain minimal. The Archipelagos Institute is working to document explosion events, assess their ecological impact, and advocate for stronger enforcement and preventive policies. Our efforts include acoustic monitoring for underwater blasts and community-based reporting systems.
The silence surrounding explosions at sea must be broken, both literally and figuratively.
Intensive Aquaculture
The rise of intensive fish farming in the Mediterranean has introduced a host of environmental and social challenges. What began as a sustainable solution to overfishing has, in many areas, evolved into an industrial practice that places significant strain on fragile marine and coastal ecosystems.
In Greece, intensive aquaculture operations are often concentrated in sheltered bays and gulfs, chosen for their calm waters and proximity to export routes. However, these same areas are typically biodiversity hotspots, home to seagrass meadows, nursery grounds, and important migratory pathways. The dense concentration of fish cages leads to the continuous accumulation of waste, uneaten feed, faeces, and chemicals on the seabed below, resulting in oxygen depletion and the degradation of benthic habitats.
In addition to organic pollution, the widespread use of antibiotics, antifoulants, and other pharmaceuticals to control disease and parasites in crowded farming conditions poses a serious threat to marine life. These substances often enter the surrounding environment, disrupting natural microbial communities.
The social impact of intensive aquaculture is also significant. Local fishing communities, many of which have relied on small-scale, sustainable practices for generations, are increasingly marginalised as large aquaculture firms monopolise coastal access and degrade shared resources. In many cases, local voices are excluded from the planning process, leading to conflict, loss of livelihoods, and a sense of environmental injustice.
At the Archipelagos Institute, we are working to monitor and document the ecological impacts of intensive aquaculture, promote best practices, and advocate for policy reforms that prioritise environmental protection and community rights.
Environmental Crimes
Environmental crimes in the Greek seas are a deeply troubling and often overlooked issue. These acts of deliberate harm not only threaten endangered species but also undermine the fundamental ethics of marine conservation. Among the most appalling of these crimes are the intentional killings of Mediterranean monk seals and dolphins.
The Mediterranean monk seal is one of the rarest marine mammals in the world, with Greece hosting the largest remaining population. Despite their protected status, monk seals are frequently targeted by individuals who perceive them as competitors for fish stocks. These killings are often carried out in secret, using guns, explosives, or poison, and the perpetrators are rarely held accountable.
Dolphins, symbols of intelligence and grace, are also frequent victims. In recent years, there has been a disturbing increase in reports of dolphins being found dead with clear signs of human-inflicted trauma. These incidents are not isolated; they represent a broader pattern of conflict between unsustainable fishing practices and marine wildlife, driven by dwindling resources and inadequate enforcement of conservation laws.
At the Archipelagos Institute of Marine Conservation, we work relentlessly to expose and address environmental crimes through documentation, legal advocacy, and public awareness campaigns. We collaborate with local communities, and international networks to bring perpetrators to justice and to push for stronger, enforceable protections for our marine species. By speaking out and taking action, we aim to ensure that the Aegean and Mediterranean seas remain sanctuaries for life—not battlegrounds for survival.
Research & Conservation
With the aim of combating illegal and destructive fishing in the Greek seas, the Archipelagos team has developed a database within our EcoNavigation platform to utilize citizen reports of observed fishing activity. Through an active network of fishermen, residents and coastal visitors, we are able to collect real time reports of illegal activity across a broad area.
Data reported is analyzed by the Archipelagos team to determine validity and progressing action. What to report?
- Trawling vessels fishing within 1.5 nautical miles from shore and in depths less than 50 meters.
- Fishing with dynamite.
- Spearfishing while scuba diving/ or overnight.
- Illegal fishing practices by vessels from other countries.
- The sale of protected species or undersized catches.
By reporting your marine observations, you will be contributing to a wide scale of biological research targeting conservation of Mediterranean fish stocks marine ecosystems. If you see or hear of any incident of destructive or illegal fishing, please share.
An important form of data collection accumulated by the Archipelagos team is questionnaire interviews with local fishermen. This work aims to better understand fishing practices, historical data, socio-economic influences and fishermen interactions with marine life, such as dolphins and seals. Data collected through these questionnaires is used in various research targets including, most notably, Archipelagos’ work with mapping coralligenous habitats and combating IUU trawling in collaboration with the Med Sea Alliance.
With the aim of better understanding the state of the local fisheries, in parallel with the recording of the landings, research is conducted to record the biodiversity and the degradation factors of the coastal ecosystems. Biodiversity inventories are done in conjunction with the recording of physicochemical parameters of coastal habitat, thus providing invaluable information related to the changes observed in ecosystems over time.
The interdisciplinary research carried out is targeted to support the improvement of political policy and management. Research results conducted by Archipelagos Institute and its partners are being communicated with policymakers at national, EU and international levels aiming to promote legislative and conservation efforts on a regional and Mediterranean scale. Our work is used to lobby within EU regulations to more effectively protect Mediterranean fish stocks and eliminate destructive practices. Much of this work is carried out in collaboration with partners within the Med Sea Alliance.
Additionally alongside research activities, the Archipelagos Institute works to raise awareness both locally and throughout the Mediterranean on the topic of sustainable fishing. It is important to us to communicate the fight against destructive and illegal fishing practices.
Latest News
Scientific Publications
Impacts of Invasive Rabbitfish Species on Native Herbivore Communities in Eastern Aegean Coastal Ecosystems
Wong, R., Grandjean, T., Bergisch, S., Morán-García, M., Arslan, R., Miliou, A., Perkins, R., Macrina, L., (2026). Impacts of Invasive Rabbitfish Species on Native Herbivore Communities in Eastern Aegean Coastal Ecosystems
Quantifying a marine ecosystem’s response to a catastrophic oil spill
Thomas, G., Archer, B., Cameron, T, Hepburn, I., McGenity, T.J., Miliou, A., Tsimpidis, T., Whitby, C., McKew, B.A. Quantifying a marine ecosystem’s response to a catastrophic oil spill. Sixth International Conference on Industrial & Hazardous Waste Management 2018.
Bacterial Community Legacy Effects Following the Agia Zoni II Oil-Spill, Greece
Thomas, G.E., Cameron, T.C., Campo, P., Clark, D.R., Coulon, F., Gregson, B.H., Hepburn, L.J., McGenity, T.J., Miliou, A., Whitby, C., McKew, B.A. Bacterial Community Legacy Effects Following the Agia Zoni II Oil-Spill, Greece. Frontiers in Microbiology 2020. Abstract: In
Conflict analysis between commercial fisheries and common bottlenose dolphin (Tursiops truncatus) in the Dodecanese region, Greece
Janssen, S.E., Le Coz, J., Macrina, L., Grandjean, T., Miliou, A. Conflict analysis between commercial fisheries and common bottlenose dolphin (Tursiops truncatus) in the Dodecanese region, Greece. Fisheries Management and Ecology 2022. Abstract Increasing depletion of fish stocks in the
Archipelagos - Institute of Marine Conservation
Archipelagos is a field-based Greek NGO with nearly three decades of year-round marine research and conservation. We are committed to defending marine biodiversity from increasing human threats through science and community-driven action.
Προστατεύοντας τη Ζωή στα Βάθη των Ελληνικών Θαλασσών
Στο περιοδικό OnBlue της Blue Star Ferries. Όσοι ταξιδεύετε με πλοία της εταιρείας, μπορείτε να το προμηθευτείτε δωρεάν στο πλοίο. ⛴️📖
Στα βάθη των ελληνικών θαλασσών (μεταξύ 70 και 250 μέτρων), βρίσκονται μερικά από τα παλαιότερα, πιο σύνθετα και παραγωγικά θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου, τα κοραλλιγενή. Αν και ο ρυθμός ανάπτυξής τους είναι ιδιαίτερα αργός (λίγα χιλιοστά/έτος), είναι αξιοσημείωτο ότι έχουν καταγραφεί εκτεταμένες αποικίες κοραλλιών ηλικίας πολλών χιλιάδων ετών.
Aυτές οι υποθαλάσσιες δομές φιλοξενούν εξαι ρετική βιοποικιλότητα και υποστηρίζουν περισσότερα από 1.800 θαλάσσια είδη. Ωστόσο, παρά την οικολογική τους σημασία, παραμένουν μεταξύ των λιγότερο μελετημένων και προστατευμένων θαλάσσιων οικοσυστημάτων, κυρίως επειδή υπάρχουν «μακριά από τα μάτια και το μυαλό». Μεγάλο μέρος αυτών των μοναδικών θαλάσσιων οικοσυστημάτων έχουν ήδη καταστραφεί, κυρίως από τα συρόμενα αλιευτικά εργαλεία (μηχανότρατες), ενώ όσα επιβιώνουν, κινδυνεύουν με μη-αναστρέψιμη καταστροφή πριν καν ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν.
Σε έρευνα στο βυθό των Φούρνων, σε συνεργασία με το γαλλικό φορέα Under the Pole, ανακαλύφθηκαν εντυπωσιακοί ύφαλοι σπάνιας βιοποικιλότητας. Σε μία μόνο από τις περιοχές της έρευνας εντοπίστηκαν πυκνά δάση και κήποι από πολλά διαφορετικά είδη γοργονιών σε βάθος περίπου 80-95 μέτρων, ενώ σε βάθος 90-100 μέτρων εντοπίστηκαν δάση μαύρων κοραλλιών (ύψους περίπου 100 εκατοστών). Η ύπαρξη τέτοιας ποικιλίας και αφθονίας κοραλλιών σε μια τόσο μικρή περιοχή, αλλά και σε τόσο καλή οικολογική κατάσταση, είναι σπάνια στη Μεσόγειο. Λόγω μάλιστα του μεγάλου βάθους στα οποία συναντώνται στις ελληνικές θάλασσες, είναι πολύ πιο ασφαλή από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και τους θαλάσσιους καύσωνες που επηρεάζουν κυρίως τα πιο ρηχά νερά.
Η έρευνα του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», επικεντρώνεται στην κατανόηση, την καταγραφή και την προστασία των οικοσυστημάτων των ελληνικών θαλασσών, συμπεριλαμβανομένων των κοραλλιγενών, των δασών μαύρων κοραλλιών, των θαλάσσιων πεδιάδων και των ροδολιθικών πεδίων. Ως αποτέλεσμα αυτής της εκτεταμένης και μακροχρόνιας επιστημονικής έρευνας, τον Ιούνιο του 2025, επιτεύχθηκε ένα σημαντικό ορόσημο με την επίσημη αναγνώριση και προστασία των κοραλλιγενών οικοσυστημάτων που περιβάλλουν το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων. Μια ζώνη έκτασης 430 km2, όπου απαγορεύεται η αλιεία με μηχανότρατα, ορίστηκε επίσημα μέσω Υπουργικής Απόφασης από το Ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που τα κοραλλιγενή οικοσυστήματα έλαβαν θεσμική προστασία στην Ελλάδα. Αυτή η απόφαση αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την προστασία αυτών των εύθραυστων οικοσυστημάτων από τις καταστροφικές αλιευτικές πρακτικές.
Φωτογραφίες: UNDER THE POLE
<°)))>< <°)))>< <°)))>< ><(((°>
Protecting Life in the Depths of the Greek Seas
Featured in OnBlue, the Blue Star Ferries magazine. If you are travelling on one of the company’s ferries, you can pick up a free copy on board. ⛴️📖
In the depths of the Greek Seas, between 70 to 250 meters, lie the oldest, most complex and productive marine ecosystems: the coralligenous habitats. Although their growth rate is particularly slow (a few millimeters/year), it is notable that extensive coral colonies that are several thousand years old have been recorded.
These underwater structures host extraordinary biodiversity and support more than 1,800 marine species. Yet despite their ecological importance, these fragile habitats remain among the least studied and historically least protected marine ecosystems, largely because they exist “out of sight and out of mind”. A large part of these coral ecosystems has already been destroyed by fishing trawlers. Those that still survive are in danger of irreversible destruction, before we even discover that they exist. A research expedition in the region of Fourni, in collaboration with the French organisation Under The Pole, revealed for the first time impressive high-resolution images and new data on the rare biodiversity of these coral forests. In just one of the survey sites, dense forests and gardens of several gorgonian species were discovered at a depth of roughly 80-95m, while a bit deeper, between 90-100 meters, extensive black coral forests were discovered (approx 100 cm tall).
These findings are indicative of immense biodiversity. The existence of such a variety and abundance of corals in such a small area– in great ecological condition– is rare in the Mediterranean. It is also worth noting that, due to the large depths where these corals exist, they are much safer from the effects of climate change.
Archipelagos’ research focuses on understanding, documenting, and safeguarding the ecosystems of the Greek Seas, including coralligenous assemblages, black coral forests, sea pen fields and rhodolith beds.
As a result of this extensive, long-term scientific research, a major milestone was achieved in June 2025 with the official recognition and protection of coralligenous ecosystems surrounding the Fourni island complex. A 430km2 no-trawl zone was formally designated through a Ministerial Decision by the Greek Ministry of Environment, marking the first time coralligenous habitats have received institutional protection in Greece. This designation represents a significant step toward safeguarding these fragile ecosystems from destructive fishing practices.
Photos UNDER THE POLE ... See MoreSee Less
0 CommentsComment on Facebook
Βαθύ τραύμα από πλαστικό στο σώμα ενός δελφινιού
Ακόμη και στο ανοιχτό πέλαγος, πολλά μίλια μακριά από τις ακτές, το βαρύ αποτύπωμα της ανθρώπινης δραστηριότητας είναι πλέον ορατό παντού - ακόμη και πάνω και μέσα στα σώματα των δελφινιών και αμέτρητων άλλων θαλάσσιων ειδών.
Η βαθιά ουλή στο σώμα αυτού του δελφινιού μαρτυρά μια επώδυνη ιστορία. Είναι το χαρακτηριστικό σημάδι που αφήνει ένα πλαστικό απόρριμμα όταν τυλίγεται σφιχτά γύρω από το σώμα ενός ζώου. Καθώς το ζώο μεγαλώνει ή παλεύει να απελευθερωθεί, το πλαστικό εισχωρεί όλο και βαθύτερα στη σάρκα του.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πλαστικό τελικά αποκολλήθηκε και το δελφίνι επέζησε. Όμως δεν είναι όλα τα ζώα εξίσου τυχερά. Αμέτρητα θαλάσσια ζώα δεν καταφέρνουν να απελευθερωθούν εγκαίρως: τραυματίζονται σοβαρά, χάνουν μέλη του σώματός τους, ασφυκτιούν ή πεθαίνουν αργά και μαρτυρικά.
Οι θάλασσές μας κατακλύζονται από πλαστικά απορρίμματα κάθε είδους - το αποτέλεσμα της υπερκατανάλωσης πλαστικών προϊόντων στην καθημερινότητά μας. Παγιδεύουν και θανατώνουν τη θαλάσσια ζωή, διασπώνται σε μικροπλαστικά και εισέρχονται στα θαλάσσια οικοσυστήματα, στην τροφική αλυσίδα και, τελικά, στο ίδιο μας το σώμα. Τα πλαστικά που πετάμε δεν εξαφανίζονται· απλώς απομακρύνονται από το οπτικό μας πεδίο και συνεχίζουν να προκαλούν καταστροφή για δεκαετίες.
Οι θάλασσες που επί χιλιάδες χρόνια ένωναν ανθρώπους και πολιτισμούς, στις μέρες μας ανταλλάσσουν μεταξύ τους σκουπίδια, πλαστικά και τις καταστροφικές συνέπειες της ανθρώπινης αδιαφορίας.
Αυτή η ουλή δεν είναι μόνο το τραύμα ενός δελφινιού. Είναι το ανεξίτηλο σημάδι που οι γενιές μας αφήνουν καθημερινά στις θάλασσές μας. Είναι η βαριά κληρονομιά που παραδίδουμε στις επόμενες γενιές.
----------------
A Deep Wound Caused by Plastic on a Dolphin’s Body
Even in the open sea, many miles from the coast, the heavy footprint of human activity is now visible everywhere - even on and inside the bodies of dolphins and countless other marine species.
The deep scar on this dolphin’s body bears witness to a painful story. It is the characteristic mark left when a piece of plastic waste becomes tightly wrapped around an animal’s body. As the animal grows or struggles to break free, the plastic cuts ever deeper into its flesh.
In this case, the plastic eventually became dislodged and the dolphin survived. But not all animals are as fortunate. Countless marine animals fail to free themselves in time: they suffer severe injuries, lose parts of their bodies, suffocate or endure a slow and agonising death.
Our seas are being overwhelmed by plastic waste of every kind - the result of our daily overconsumption of plastic products. It entangles and kills marine life, breaks down into microplastics and enters marine ecosystems, the food chain and, ultimately, our own bodies. The plastic we throw away does not disappear; it simply moves beyond our sight and continues causing destruction for decades.
The seas that connected people and civilisations for thousands of years now exchange rubbish, plastic and the devastating consequences of human indifference.
This scar is not merely the wound of one dolphin. It is the indelible mark that our generations leave on our seas every day. It is the heavy legacy we are passing on to future generations. ... See MoreSee Less
7 CommentsComment on Facebook
🎥 Militaire.gr: Η υπεραλίευση αλλάζει το Αιγαίο
Ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Πηγαδάς συζητά με τον Θοδωρή Τσιμπίδη, διευθυντή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», για τη χρόνια υπεραλίευση, τη συνεχή υποβάθμιση των αλιευτικών πόρων και τις επιπτώσεις τους στα θαλάσσια οικοσυστήματα και στις παράκτιες κοινωνίες του Αιγαίου.
Μία συζήτηση για την επείγουσα ανάγκη ουσιαστικής διαχείρισης και προστασίας των θαλασσών μας, στην πράξη και όχι στα λόγια!
▶️ Δείτε το βίντεο www.youtube.com/watch?v=_0_4Ri-FBu8 ... See MoreSee Less
3 CommentsComment on Facebook
Ο Aegean Explorer, έπειτα από πολλούς μήνες συνεχούς παραμονής στη θάλασσα, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στο Καρνάγιο της Λέρου, για μία εκτεταμένη αλλά εντατική συντήρηση και επισκευή από όλες τις τεχνικές ομάδες του Αρχιπελάγους (μηχανικούς, ελασματουργούς, μαραγκούς κ.ά.). Το πλήρωμα και οι τεχνικοί του Αρχιπελάγους πραγματοποιούν το σύνολο των εργασιών επισκευής του σκάφους, το οποίο γνωρίζουν σε βάθος, καθώς οι ίδιοι πραγματοποίησαν πριν από χρόνια και τη μετασκευή του σε ερευνητικό σκάφος – όπως άλλωστε συμβαίνει και με όλα τα υπόλοιπα σκάφη του Αρχιπελάγους.
Στόχος είναι να είναι σύντομα και πάλι πλήρως έτοιμος για τις επόμενες αποστολές του, έχοντας μπροστά του έναν απαιτητικό χειμώνα με συνεχόμενα ερευνητικά ταξίδια στις ελληνικές θάλασσες.
Κύριο αντικείμενο των αποστολών του Aegean Explorer είναι η μελέτη περιοχών με βαθιά νερά και θαλάσσια ρήγματα, όπου συναντάται σπάνια και απειλούμενη βιοποικιλότητα.
Παράλληλα, εξίσου σημαντική είναι η προσπάθεια, μέσα από κοινές αποστολές με το ερευνητικό σκάφος «Τρίτων», να προσεγγίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα μικρά και μεγαλύτερα νησιά και απομακρυσμένες παράκτιες περιοχές. Επιδιώκουμε πάντοτε τη συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες, αλλά κυρίως την επαφή με τα σχολεία και τους νέους ανθρώπους, ώστε να συμβάλουμε στην κάλυψη των μεγάλων κενών γνώσης που υπάρχουν γύρω από τις θάλασσες που μας περιβάλλουν.
Για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε σε αυτές τις θάλασσες, χρειαζόμαστε πρώτα απ’ όλα γνώση για τη βιοποικιλότητα που μας περιβάλλει και για τα χιλιάδες είδη με τα οποία αλληλεπιδρούμε καθημερινά. Μόνο έτσι μπορούμε να μάθουμε να συνυπάρχουμε και να στηρίζουμε τη ζωή και την οικονομία των νησιών σε αυτή τη μοναδική φυσική κληρονομιά, αντί να τα μετατρέπουμε με γοργούς ρυθμούς σε μονοκαλλιέργειες προβληματικού τουρισμού «40 ημερών τον χρόνο».
|\
/| \
/_|__\
____|____
\_________/
After many months of continuous operation at sea, the Aegean Explorer is currently at a shipyard on the island of Leros, undergoing extensive and intensive maintenance and repairs by all of Archipelagos’ technical teams (engineers, metalworkers, carpenters, and others).
The crew and technical teams of Archipelagos are carrying out all repair works on the vessel, which they know in depth, as they were also the ones who converted it into a research vessel several years ago – as is the case with all the other vessels of Archipelagos.
The aim is to have the Aegean Explorer fully operational again soon and ready for its next missions, with a demanding winter ahead involving continuous research expeditions across the Greek seas.
A primary focus of the Aegean Explorer’s missions is the study of deep-water areas and marine fault zones, where rare and threatened biodiversity can be found.
At the same time, an equally important priority, through joint missions with the research vessel Triton, is to reach as many small and larger islands and remote coastal areas as possible. We always seek to work closely with local communities, but above all to engage with schools and young people, helping to address the significant knowledge gaps that exist about the seas that surround us.
For us to be able to survive alongside these seas, we first need knowledge and understanding of the biodiversity that surrounds us and the thousands of species with which we interact every day. Only then can we learn how to coexist with them and build the life and economy of our islands around this unique natural heritage, rather than rapidly transforming them into monocultures of problematic “40-days-a-year” tourism. ... See MoreSee Less
4 CommentsComment on Facebook
📺 Ρεπορτάζ του ALPHA TV για την παράνομη αλιεία με δυναμίτη – μία καταστροφική πρακτική που συνεχίζεται στις ελληνικές θάλασσες
⚠️ Προειδοποίηση από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος»
Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Όσο αδιανόητο κι αν ακούγεται στις μέρες μας, το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος καταγράφει εδώ και χρόνια τέτοια περιστατικά και λαμβάνει αναφορές από πολίτες και αλιείς από πολλές περιοχές των ελληνικών θαλασσών, μεταξύ άλλων από τη Νότια Κρήτη, την Εύβοια, τα Κουφονήσια, την Κάλυμνο και αλλού.
Και όλα αυτά σε μία περίοδο που οι θάλασσές μας βρίσκονται ήδη σε κρίση και δέχονται ολοένα μεγαλύτερες πιέσεις – σαν να μην έχουμε ήδη προκαλέσει αρκετή καταστροφή.
Και ίσως το πιο ανησυχητικό είναι ότι τόσο η Πολιτεία όσο και εμείς οι πολίτες έχουμε φτάσει να αποδεχόμαστε τέτοια περιστατικά σαν άλλη μία κακή είδηση, που μας εκπλήσσει για λίγο και μετά ξεχνιέται.
---
Όπως ανέφερε στο ρεπορτάζ η Αναστασία Μήλιου, Διευθύντρια Ερευνών του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος:
«Αυτοί δεν είναι αλιείς. Είναι τυχοδιώκτες που χρησιμοποιούν εκρηκτικά στη θάλασσα για το εύκολο κέρδος. Καταστρέφουν αδιάκριτα τη θαλάσσια ζωή και τα οικοσυστήματα, ενώ ταυτόχρονα θέτουν σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές».
Δυστυχώς, τέτοια περιστατικά συνήθως παίρνουν δημοσιότητα μόνο όταν κινδυνεύσει η ανθρώπινη ζωή, σαν να είναι η μόνη ζωή που έχει αξία. Όμως η πραγματική έκταση της καταστροφής κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας παραμένει σε μεγάλο βαθμό αθέατη.
💥 Η έκρηξη δεν σκοτώνει μόνο τα ψάρια που επιπλέουν νεκρά στην επιφάνεια. Το ωστικό κύμα μεταδίδεται μέσα στο νερό, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας σε μεγάλη ακτίνα ψάρια και ασπόνδυλα, αλλά και αυγά, προνύμφες, γόνο ψαριών και αναρίθμητους μικροσκοπικούς πλαγκτονικούς οργανισμούς.
Αρκεί να αναλογιστούμε ότι σε μόλις ένα κυβικό μέτρο θαλασσινού νερού μπορεί να υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες ζωοπλαγκτονικοί οργανισμοί, μαζί με αυγά, προνύμφες και γόνο ψαριών και άλλων θαλάσσιων ειδών – μία τεράστια, αθέατη συγκέντρωση ζωής που στηρίζει τη θαλάσσια τροφική αλυσίδα και την ανανέωση των πληθυσμών.
Η καταστροφή που δεν βλέπουμε μπορεί να είναι πολλαπλάσια από αυτή που γίνεται ορατή στην επιφάνεια.
💥 Και όλα αυτά από μία πρακτική που η Ελλάδα άρχισε να περιορίζει νομοθετικά ήδη από τον 19ο αιώνα, ενώ εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα υπάρχει ειδική νομοθεσία που απαγορεύει την αλιεία με δυναμίτη. Κι όμως, το 2026 εξακολουθούμε να καταγράφουμε εκρήξεις στις ελληνικές θάλασσες.
🌊 Το πρόβλημα, για άλλη μία φορά, δεν είναι η έλλειψη νομοθεσίας, αλλά η εφαρμογή της στην πράξη.
Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε τέτοιες πρακτικές ως κάτι αναπόφευκτο. Η προστασία των θαλασσών δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται ουσιαστική πρόληψη, συστηματικό έλεγχο και πραγματική εφαρμογή της νομοθεσίας – στην πράξη και όχι στα λόγια. ... See MoreSee Less
8 CommentsComment on Facebook
🌊 Ο Aegean Explorer στο νότιο Αιγαίο, αξιοποιώντας τη σύντομη ανάπαυλα των ισχυρών βοριάδων.
Καθώς η έντονη τουριστική περίοδος πλησιάζει σιγά-σιγά στο τέλος της, τα νησιά, οι ακτές και τα θαλάσσια οικοσυστήματα αφήνουν σταδιακά πίσω τους μήνες της μεγάλης πίεσης.
Ελπίζουμε ότι το Αιγαίο και όλοι όσοι το κατοικούν, πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, θα μπορέσουν να ανακτήσουν τις ισορροπίες τους και να ξαναβρούν τον φυσικό τους ρυθμό. ... See MoreSee Less
2 CommentsComment on Facebook